Agnieszka Dziemianowicz-Bąk


Agnieszka Dziemianowicz-Bąk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Podczas protestu przeciwko likwidacji oddziału wewnętrznego szpitala w Nowej Rudzie. Razem z Adrianem Zandbergiem i Robertem Biedroniem (2020)

Agnieszka Ewa Dziemianowicz-Bąk (ur. 20 stycznia 1984 we Wrocławiu[1]) – polska badaczka społeczna, filozofka, doktor nauk humanistycznych, działaczka społeczna i polityczna, posłanka na Sejm IX kadencji.

W 2016 znalazła się na corocznej liście FP Top 100 Global Thinkers czasopisma „Foreign Policy[2].

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wykształcenie i działalność naukowa | edytuj kod

Jest absolwentką Liceum Ogólnokształcącego nr III im. Adama Mickiewicza we Wrocławiu[3]. Ukończyła pedagogikę na Wydziale Nauk Historycznych i Pedagogicznych (2008) oraz filozofię na Wydziale Nauk Społecznych (2009) na Uniwersytecie Wrocławskim. W 2009 rozpoczęła studia doktorskie w Instytucie Filozofii UWr[4]. W 2018 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii na podstawie pracy pt. Reprodukcja – Opór – Upełnomocnienie. Radykalna krytyka edukacji we współczesnej zachodniej myśli społecznej[5]. Autorka licznych artykułów i publikacji naukowych[4][6].

W maju 2010 podjęła stałą współpracę z Ośrodkiem Myśli Społecznej im. Ferdynanda Lassalle’a we Wrocławiu. W latach 2010–2016 pracowała jako asystentka naukowa w Instytucie Badań Edukacyjnych w Warszawie, gdzie zajmowała się badaniem i analizą polityki edukacyjnej[6]. Badała działalność oświatową samorządów, działała w organizacjach aktywizujących młodzież z małych miast oraz zakładała przedszkola na terenach wiejskich[7].

Działalność polityczna | edytuj kod

Od września 2015 do lutego 2019[8] była działaczką Partii Razem (od grudnia 2015 jako członkini Zarządu Krajowego[4]). W czasie kampanii przed wyborami parlamentarnymi w 2015 koordynowała pracę dolnośląskiego biura prasowego partii.

W grudniu 2016 amerykański magazyn „Foreign Policy” umieścił Agnieszkę Dziemianowicz-Bąk i Barbarę Nowacką na liście FP Top 100 Global Thinkers za udział w organizacji tzw. czarnego protestu przeciwko ograniczeniu prawa do wykonywania aborcji w Polsce[2].

Od 2017 reprezentowała Partię Razem w założonym przez Janisa Warufakisa paneuropejskim ruchu DiEM25[9]. W wyborach samorządowych w 2018 otwierała okręgową listę swojego ugrupowania do sejmiku dolnośląskiego, nie została wówczas wybrana na radną[10]. W lutym 2019 wystąpiła z Partii Razem, tłumacząc swoją decyzję brakiem akceptacji dla przyjętej przez tę partię strategii przed wyborami do Parlamentu Europejskiego w tym samym roku[11]. W sierpniu 2019 została wybrana do zespołu koordynacyjnego DiEM25[12].

W kwietniu 2019 założyła inicjatywę „Wrocław Wspiera Nauczycieli”, która w trakcie trwającego strajku generalnego w oświacie zorganizowanego przez Związek Nauczycielstwa Polskiego organizowała m.in. demonstracje i wiece poparcia dla postulatów strajkujących we Wrocławiu[13][14]. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk w swoich wypowiedziach podkreśla również sprawy wolności osobistych, równouprawnienia osób LGBT czy dostępu kobiet do aborcji[15]. Była organizatorką wystosowania do rządu i ministra edukacji narodowej apelu o pilną realizację postulatów strajkowych nauczycieli, pod którym podpisało się około 50 tys. osób[16].

W 2019 została kandydatką w wyborach parlamentarnych z ostatniego miejsca na liście Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu wrocławskim[17]. W wyborach otrzymała 14 257 głosów, uzyskując mandat posłanki IX kadencji[18]. W Sejmie została członkinią Komisji do Spraw Unii Europejskiej oraz Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, a także przewodniczącą Parlamentarnego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego[19].

W maju 2020 została współszefową sztabu Roberta Biedronia podczas kampanii przed wyborami prezydenckimi[20].

Przypisy | edytuj kod

  1. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk. MamPrawoWiedziec.pl. [dostęp 2019-11-07].
  2. a b Global Thinkers 2016: the challengers: Agnieszka Dziemianowicz-Bak and Barbara Nowacka (ang.). „Foreign Policy”, 2016-12-12. [dostęp 2016-12-12].
  3. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk. dziemianowicz-bak.pl. [dostęp 2019-11-12].
  4. a b c Agnieszka Dziemianowicz-Bąk. OKO.press. [dostęp 2016-12-12].
  5. Dr Agnieszka Ewa Dziemianowicz-Bąk, [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI) [online] [dostęp 2019-11-07] .
  6. a b Ewelina Latosek: Dziemianowicz-Bąk: Intensywnie budujemy struktury. Trybuna.eu, 2015-12-23. [dostęp 2019-02-14].
  7. Zarząd Krajowy. Partia Razem. [dostęp 2016-12-12].
  8. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk odchodzi z Partii Razem. Interia.pl, 2019-02-14. [dostęp 2019-02-14].
  9. Berlin May 25: DiEM25 (ang.). DiEM25. [dostęp 2017-06-02].
  10. Wybory samorządowe 2018. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2019-06-02].
  11. Michał Sutowski: Dziemianowicz-Bąk: Gdybym została, mogłabym pożałować. „Krytyka Polityczna”, 2019-02-27. [dostęp 2019-02-28].
  12. The results are in: here’s who was elected to lead our movement (ang.). DiEM25, 2019-08-29. [dostęp 2019-19-08].
  13. Karolina Kijek: „Wrocław wspiera nauczycieli”. W niedzielę demonstracja pod pręgierzem. Wyborcza.pl, 2019-04-01. [dostęp 2019-08-30].
  14. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk: Solidarność wymaga zaufania. „Krytyka Polityczna”, 2019-04-23. [dostęp 2019-08-30].
  15. Stara, młoda czy żadna? O przyszłości lewicy. „Kultura Liberalna”, 2019-07-09. [dostęp 2019-08-30].
  16. 50 tys. podpisów pod apelem o pilną realizację postulatów strajkowych nauczycieli. Portal Samorządowy, 2019-04-16. [dostęp 2019-08-30].
  17. Bartosz Senderek: Lewica zaprezentowała swoich kandydatów z Wrocławia. TuWrocław.com, 2019-08-21. [dostęp 2019-08-30].
  18. Wybory do Sejmu i Senatu Rzeczypospolitej Polskiej 2019. Państwowa Komisja Wyborcza. [dostęp 2019-10-14].
  19. Agnieszka Dziemianowicz-Bąk. Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. [dostęp 2020-05-10].
  20. Robert Biedroń: w środę restart kampanii. wnp.pl, 2020-05-20. [dostęp 2020-05-20].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Agnieszka Dziemianowicz-Bąk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy