Alaksandr Razhanau


Alaksandr Razhanau w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alaksandr Iwanawicz Razhanau (biał. Аляксандр Іванавіч Разганаў[a], ros. Александр Иванович Розганов, Aleksandr Iwanowicz Rozganow; ur. 6 lutego 1953 w Prudku w rejonie sławogradzkim) – białoruski polityk, deputowany do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji, w latach 1996–2000 i od 2008 roku deputowany do Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I, IV i V kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Młodość i praca | edytuj kod

Urodził się 6 lutego 1953 roku we wsi Prudok, w rejonie sławogradzkim obwodu mohylewskiego Białoruskiej SRR, ZSRR[1]. W 1975 roku ukończył Żylickie Technikum Sowchozowe, w 1982 roku – Białoruską Państwową Akademię Gospodarstwa Wiejskiego ze specjalnością „Agronomia”[2][3]. W latach 1975–1979[1] pracował jako brygadzista brygady upraw polowych w kołchozie „Zara” (pol. Świt) w rejonie sławogradzkim[2][3], kierownik wydziału produkcyjnego[4] oddziału „Rogi” tego kołchozu[2][3]. W latach 1979–1981 był zastępcą przewodniczącego kołchozu „Sowiecka Białoruś”[1] w rejonie sławogradzkim[3]. W latach 1981–1985 pracował jako zastępca przewodniczącego[1], a w latach 1985–1995 przewodniczący kołchozu „Zara”. W latach 1995–1999 pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego ds. plonów w Komitecie ds. Gospodarstwa Wiejskiego i Żywności w Mohylewskim Obwodowym Komitecie Wykonawczym. Od 21 maja 1999 roku był przewodniczącym Mohylewskiego Rejonowego Komitetu Wykonawczego[2][3].

Działalność parlamentarna | edytuj kod

W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji ze Sławogradzkiego Okręgu Wyborczego Nr 174[5]. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego[6]. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Rolnych i Rozwoju Socjalnego Wsi[7]. Był bezpartyjny[5]. Poparł dokonaną przez prezydenta Alaksandra Łukaszenkę kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji[8]. Pełnił w niej funkcję członka Stałej Komisji ds. Rolnych[1]. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2000 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły.

27 października 2008 roku został deputowanym do Izby Reprezentantów IV kadencji z Mohylewskiego Wiejskiego Okręgu Wyborczego Nr 88[9]. Pełnił w niej funkcję zastępcy przewodniczącego Stałej Komisji ds. Rolnych[2]. Od 13 listopada 2008 roku był członkiem Narodowej Grupy Republiki Białorusi w Unii Międzyparlamentarnej[10]. Był także deputowanym do Zgromadzenia Parlamentarnego Euroazjatyckiej Wspólnoty Gospodarczej, w której wchodził w skład Komisji ds. Polityki Rolnej, Eksploatacji Przyrody i Ekologii. 18 października 2012 roku został deputowanym do Izby Reprezentantów V kadencji z Mohylewskiego Wiejskiego Okręgu Wyborczego Nr 88[11]. Pełni w niej funkcję zastępcy przewodniczącego Stałej Komisji ds. Rolnych[2].

Odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Alaksandr Razhanau jest żonaty, ma dwie córki[2][4]. W 1995 roku mieszkał we wsi Swiensk w rejonie sławogradzkim[5].

Uwagi | edytuj kod

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Аляксандар Іванавіч Разганаў (czyt. Alaksandar Iwanawicz Razhanau).

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Kto…, s. 217
  2. a b c d e f g h i Розганов Александр Иванович (ros.). Izba Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-12)].
  3. a b c d e f g h Разганаў Аляксандр Іванавіч (biał.). Mohylewska Biblioteka Obwodowa im. W.I.Lenina. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-09-16)].
  4. a b c d Розганов Александр Иванович (ros.). Izba Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-10-12)].
  5. a b c Спіс дэпутатаў Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, выбраных у другім туры галасавання 28 мая 1995 года (biał.). Centralna Komisja Republiki Białorusi ds. Wyborów i Prowadzenia Republikańskich Referendów. [dostęp 2019-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-05)].
  6. С. Шарецкий: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 9 января 1996 г. №4-XIII (ros.). pravo.levonevsky.org, 1996-01-09. [dostęp 2018-06-29]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-13)].
  7. С. Шарецкий: Постановление Верховного Совета Республики Беларусь от 23 января 1996 г. №31-XIII (ros.). pravo.levonevsky.org, 1996-01-23. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-31)].
  8. А. Лукашенко: Закон Республики Беларусь от 27 ноября 1996 г. № 819-XIII (ros.). Izba Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi, 1996-11-27. [dostęp 2019-06-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-09-15)].
  9. В. Андрейченко: Постановление Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь от 27 октября 2008 г. № 4-П4/I (ros.). pravo.levonevsky.org, 2008-10-27. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-08)].
  10. В. Андрейченко: Постановление Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь от 13 ноября 2008 г. №40-П4/I (ros.). pravo.levonevsky.org, 2008-11-13. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-12-08)].
  11. В. Андрейченко: Постановление Палаты представителей Национального собрания Республики Беларусь от 18 октября 2012 г. №4-П5/I (ros.). Narodowy Internetowy Portal Prawny Republiki Białorusi, 2012-10-18. [dostęp 2019-09-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-16)].

Bibliografia | edytuj kod

  • Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.
Na podstawie artykułu: "Alaksandr Razhanau" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy