Alaksandr Usciłowicz


Alaksandr Usciłowicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alaksandr Usciłowicz[1] lub Uscinowicz[2], biał. Аляксандр Харытонавіч Усціловіч (Усціновіч)[a] (ur. w 1896 lub 1897 w Mieńkach w powiecie wołkowyskim, zm. 27 listopada 1937 w Leningradzie) – białoruski działacz komunistycznego ruchu rewolucyjnego, uczestnik rewolucji październikowej, pedagog; rozstrzelany z polecenia władz radzieckich.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1896[2] lub 1897[1][2] roku we wsi Mieńki, w powiecie wołkowyskim guberni grodzieńskiej Imperium Rosyjskiego[1]. Pochodził z białoruskiej rodziny chłopskiej. Pracował jako robotnik w Białymstoku, a następnie kolejarz. Od 1917 roku był unter-oficerem szkoły strzelców w Oranienbaumie[2]. W 1917 roku brał udział w rewolucji październikowej w Piotrogrodzie i tłumieniu buntu Kiereńskiego-Krasnowa. W latach 1917–1918 wchodził w skład Komitetu Wykonawczego Białoruskiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej w Piotrogrodzie. Od stycznia 1918 roku był komisarzem Białoruskiego Komisariatu Narodowego, a od lipca tego samego roku – zastępcą kierownika sprawami. Jednocześnie od lutego pełnił funkcję dowódcy 300-osobowego oddziału Czerwonej Gwardii, który wszedł w skład Komunistycznego Oddziału Piotrogrodzkiego Komitetu Rosyjskiej Partii Komunistycznej (bolszewików). W lipcu 1918 roku był delegatem na Wszechrosyjski Zjazd Uchodźców z Białorusi w Moskwie[1]. W 1919 roku wstąpił do Wszechzwiązkowej Partii Komunistycznej (bolszewików) i pełnił funkcję komisarza wojskowego powiatu słonimskiego[2].

Po zakończeniu wojny domowej w Rosji pracował w strukturach partii komunistycznej i administracji państwowej ZSRR[1]. W momencie aresztowania pracował jako dyrektor miasteczka studenckiego Leningradzkiego Instytutu Industrialnego. 22 października 1937 został aresztowany pod adresem: ul. 12. Czerwonoarmijska 3 m. 6. W związku z aresztowaniem wykluczono go z partii. 22 listopada 1937 roku został uznany przez komisję NKWD na wniosek prokuratury ZSRR winnym „członkostwa w organizacji kontrrewolucyjnej”. 27 listopada 1937 roku został rozstrzelany[2]. W 1973 roku pośmiertnie go zrehabilitowano[1].

Uwagi | edytuj kod

  1. Zapis według oficjalnego wariantu języka białoruskiego. Alternatywna forma zapisu, według tzw. wariantu klasycznego (taraszkiewicy): Аляксандар Харытонавіч Усьціловіч (Усьціновіч) (czyt. Alaksandar Charytonawicz Uściłowicz (Uścinowicz)).

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Encykłapiedyja... s. 15.
  2. a b c d e f Uscinowicz Alaksandr Charytonawicz. W: Represawanyja… tom. III ks. II.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Alaksandr Usciłowicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy