Albertynki


Albertynki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albertynki – Zgromadzenie Sióstr Trzeciego Zakonu Regularnego św. Franciszka z Asyżu Posługujących Ubogim (CSAPI, pol. ZSAPU), żeński zakon katolicki założony przez św. Adama Chmielowskiego 15 stycznia 1891 roku w Krakowie.

Zgromadzenie w Polsce podzielone jest na 3 prowincje: krakowską, warszawską i poznańską[1]. Zakon prowadzi także działalność w Anglii, Rosji, USA, Watykanie, Ukrainie, Słowacji oraz we Włoszech[2], istnieje także wiceprowincja Ameryki Południowej (z domami zakonnymi w Boliwii i Argentynie).

Dom generalny mieści się w zabytkowym dworku „Pocieszka” w Krakowie, ul. Woronicza 10. Tam też mieści się Sanktuarium Ecce Homo św. Brata Alberta, z relikwiami założyciela i bł. siostry Bernardyny Jabłońskiej – pierwszej przełożonej generalnej Zgromadzenia.

Zakon udostępnia turystom zabytkowy klasztor Albertynek w Zakopanem na Kalatówkach.

Przypisy | edytuj kod

  1. Domy Zgromadzenia (pol.). albertynki.pl. [dostęp 2013-07-01].
  2. Historia (pol.). albertynki.pl. [dostęp 2013-07-01].
Na podstawie artykułu: "Albertynki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy