Albrecht Theodor Middeldorpf


Albrecht Theodor Middeldorpf w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Albrecht Theodor Middeldorpf (ur. 3 lipca 1824 we Wrocławiu, zm. 29 lipca 1868 tamże) – niemiecki lekarz, profesor Königliche Universität Breslau.

Był synem teologa Hinricha Middeldorpfa. Studiował w latach 1842-46 we Wrocławiu i Berlinie, był uczniem Purkiniego, Muellera i Dieffenbacha. Tytuł doktora medycyny otrzymał w 1846 roku. Po ukończeniu studiów przez rok pracował jako asystent u Purkiniego we Wrocławiu, a następnie wyjechał na studia do Wiednia i Paryża. W 1853 został profesorem nadzwyczajnym chirurgii i okulistyki we Wrocławiu. W 1856 został profesorem zwyczajnym i dyrektorem kliniki chirurgiczno-okulistycznej. Podczas wojny austro-pruskiej wyróżniał się w leczeniu odniesionych w bitwach obrażeń. Odznaczony Orderem Orła Czerwonego 3 klasy.

Bibliografia | edytuj kod

  • Pagel JL: Biographisches Lexikon hervorragender Ärzte des neunzehnten Jahrhunderts. Berlin-Wiedeń: Urban & Schwarzenberg, 1901, s. 1136-1137. [1]
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Albrecht Theodor Middeldorpf" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy