Aleja Róż w Krakowie


Na mapach: 50°04′39,9″N 20°02′20,9″E/50,077740 20,039128

Aleja Róż w Krakowie w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Zabudowa przy Alei Róż

Aleja Różulica w Krakowie w Dzielnicy XVIII Nowa Huta mająca początek przy Placu Centralnym, a koniec na skrzyżowaniu z ul. Bulwarową (przy Kościele Matki Bożej Pocieszenia).

Spis treści

Nazwa alei | edytuj kod

W nawiązaniu do nazwy, na całej długości aleja zawsze obsadzona była różami, w szczególności w latach 60. i 70. XX w. Dziś ilość tych kwiatów jest tu symboliczna.

Przebieg | edytuj kod

Aleja ta nie jest na całej długości przeznaczona dla ruchu pojazdów samochodowych. Ruch kołowy odbywa się na stu metrowym odcinku przy Placu Centralnym (umożliwia dojazd klientom do banku Pekao) i od Al. Przyjaźni do ul. I. Mościckiego.

Większy odcinek pomiędzy osiedlami Centrum B i Centrum C jest deptakiem. Także odcinek od ul. I. Mościckiego do ul. Bulwarowej (pomiędzy os. Krakowiaków a os. Sportowym) jest przeznaczony tylko dla pieszych.

Aleja Róż jest jednojezdniową drogą o jednym pasie ruchu w obu kierunkach, na całej długości przebiegająca w linii prostej.

Historia | edytuj kod

W latach 1973–1989 w południowej części alei stał pomnik Włodzimierza Lenina, wykonany z brązu przez Mariana Koniecznego, który był doskonale widoczny z Placu Centralnego. Nocą z 17 na 18 kwietnia 1979 r. monument został uszkodzony po podłożeniu ładunku wybuchowego, a następnie ogrodzony i naprawiony[1]. Ostatecznie pomnik usunięto w roku 1989.

Na przedłużeniu Alei (w rejonie dzisiejszego Parku Ratuszowego) zamierzano wznieść ratusz miasta Nowej Huty; czteroskrzydłowy budynek, zwieńczony pseudorenesansową attyką (proj. T. Janowskiego). Wieża ratusza, nawiązująca do wieży ratusza krakowskiego, miała być ważnym elementem obrazu miasta, stanowiąc zarazem najważniejszy punkt orientacyjny. Monumentalne budynki przyległe do placu mieścić miały siedziby organizacji politycznych i społecznych, urzędy, bank i sąd[2].

Przy Alei od 1956 r. do dziś funkcjonuje „Stylowa” – najstarsza restauracja w Nowej Hucie[3], początkowo kawiarnia.

Przypisy | edytuj kod

  1. Leszek J. Sibila: Muzeum Rozproszone Nowej Huty: Przewodnik. Kraków: Muzeum Historyczne Miasta Krakowa, 2007, s. 12. ISBN 978-83-89599-29-2.
  2. www.krakow.pl.
  3. Ryszard Dzieszyński, Jan L. Franczyk: Encyklopedia Nowej Huty. Kraków: Wydawnictwo Towarzystwa Słowaków w Polsce przy współpracy „Głosu-Tygodnika Nowohuckiego” i Nowohuckiego Centrum Kultury, 2006, s. 109. ISBN 978-83-7490-060-7.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Aleja Róż w Krakowie" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy