Aleja platanowa w Legnicy


Na mapach: 51°12′41,3712″N 16°10′05,0880″E/51,211492 16,168080

Aleja platanowa w Legnicy w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleja platanowapomnik przyrody, zabytkowa aleja platanów klonolistnych, rosnąca pomiędzy ulicami Libana i Parkową w centrum Legnicy. Rozciąga się od skrzyżowania Bramy Głogowskiej wzdłuż ulicy Pocztowej i Jerzego Libana[1].

Aleja składa się z jedenastu drzew nasadzonych w połowie XIX wieku, wraz z tworzonymi od 1844 plantami. Osiągają do 30 m wysokości. Sadzonki roślin sprowadzono z Anglii. Na wartość drzew uwagę zwróciła Irmina Woźniak jesienią 1980 (opisała je w 1981 w Szkicach Legnickich). Drzewa są siedliskiem licznych ptaków, w tym zwłaszcza szpaków[2]. Planty legnickie dawniej łączyły się z terenami Parku Miejskiego[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Polska Niezwykła
  2. Legnica. Nasze Miasto
Na podstawie artykułu: "Aleja platanowa w Legnicy" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy