Aleje Trzech Wieszczów


Na mapach: 50°03′51,1″N 19°55′27,1″E/50,064188 19,924181

Aleje Trzech Wieszczów w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleje Trzech Wieszczów – ciąg trzech krakowskich alei, które otaczają centralny obszar miasta od zachodu i północnego zachodu, stanowiąc duży fragment II obwodnicy Krakowa. Przed ich powstaniem w latach 30. XX wieku, znajdował się w ich miejscu nasyp powstałej w latach 1887–1888 kolei obwodowej, a po jego zewnętrznej stronie – zespół fortów Twierdzy Kraków.

W okresie II Rzeczypospolitej architekci Józef Gałęzowski i Adolf Szyszko-Bohusz stworzyli ideę Alej Trzech Wieszczów w Krakowie[1].

Na Aleje Trzech Wieszczów składają się:

Funkcjonalnym przedłużeniem Alei Trzech Wieszczów w kierunku północnym jest aleja 29 Listopada (tradycyjnie stanowi ona przedłużenie traktu warszawskiego, a zatem ulicy Warszawskiej), biegnąca koło cmentarza Rakowickiego. Tworzy ona z powyższymi alejami jeden z głównych ciągów komunikacyjnych między północną i południową częścią Krakowa.

Podobnym przedłużeniem w kierunku południowym jest ulica Marii Konopnickiej.

Spis treści

Organizacja ruchu | edytuj kod

Jezdnie w przeciwnych kierunkach rozdzielone są szerokim pasem zieleni i mają po trzy pasy ruchu, z tym że zewnętrzny zarezerwowany jest dla autobusów, taksówek, policji, straży miejskiej, motocykli oraz pojazdów elektrycznych, a przed skrzyżowaniami służy także skręcającym w prawo.

Przypisy | edytuj kod

  1. Józef Gałęzowski. dziejekrakowa.pl. [dostęp 2015-03-28].

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Aleje Trzech Wieszczów" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy