Aleksander Ekielski


Aleksander Ekielski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Ekielski (ur. 1806, zm. 1858) – kapitan artylerii Wojska Polskiego Królestwa Kongresowego, geometra, powstaniec listopadowy, emigrant.

W 1830, w stopniu podporucznika, pełnił służbę w Baterii Pozycyjnej Artylerii Konnej Gwardii w Warszawie. Był oficerem artylerii w stopniu kapitana. Brał udział w bitwach pod Iganiami i Ostrołęką oraz w walkach na warszawskiej Woli. Po upadku powstania mieszkał w Bielniku i w Elblągu. Po wyjeździe do Francji napisał pamiętnik "Podróż z Elbląga do Awinionu". Brał również udział w Powstaniu krakowskim. Wydał: Nauka rolnictwa, Praktyczne rejestra ekonomiczne. Był żonaty z Henryką z domu Burzyńską, a ich córką była Jadwiga Sawczyńska[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. Zgon szlachetnej matrony. „Nowości Illustrowane”. Nr 16, s. 3, 21 kwietnia 1906. 

Bibliografia | edytuj kod

  • Polski Słownik Biograficzny
  • Encyklopedya Powszechna Kieszonkowa, zeszyt X, Nakład druk i własność Noskowskiego, Warszawa, 1888
  • Rocznik Woyskowy Królestwa Polskiego na rok 1830, Drukarnia Wojskowa, Warszawa 1830

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Aleksander Ekielski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy