Aleksander Michał Łaszcz


Aleksander Michał Łaszcz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksander Michał Łaszcz herbu Prawdzic (zm. po 27 października 1719 roku a przed 3 marca 1720 roku[1]) – wojewoda bełski 1710-1720, kasztelan bełski 1699-1710, starosta grabowiecki, jasielski, starosta medycki[1], rotmistrz królewski, pułkownik pospolitego ruszenia województwa bełskiego w 1702 roku[2].

Był posłem województwa bełskiego na sejm konwokacyjny 1696 roku[3]. Poseł na sejm pacyfikacyjny 1699 roku z województwa bełskiego[4]. Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 roku[5].

W 1715 roku odznaczony Orderem Orła Białego.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Krzysztof Chłapowski, Starostowie niegrodowi w Koronie 1565-1795 Materiały źródłowe, Warszawa, Bellerive-sur-Allier 2017, s. 225.
  2. Wiesław Bondyra, Chronologia sejmików bełskich w czasach saskich (1697-1763), w: Res Historica, z. 7, 1999, s. 107.
  3. Volumina Legum t. V, Petersburg 1860, s. 414-415.
  4. Wiesław Bondyra, Chronologia sejmików bełskich w czasach saskich (1697-1763), w: Res Historica, z. 7, 1999, s. 105.
  5. Actum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, s. G2.

Bibliografia | edytuj kod

  • Kawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705–2008, 2008.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Aleksander Michał Łaszcz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy