Aleksandr Bariatinski


Aleksandr Bariatinski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksandr Iwanowicz Bariatinski (Александр Иванович Барятинский) (ur. 14 maja 1815 w Iwanowie w obwodzie kurskim, zm. 9 marca 1879 w Petersburgu) – rosyjski wojskowy, książę. Feldmarszałek od 1859.

Najstarszy syn dyplomaty i oficera Iwana Iwanowicza Bariatinskiego i bawarskiej hrabianki Marii Keller. W 1831 przeniósł się do Petersburga, gdzie po pewnym czasie wstąpił do szkoły podchorążych (uczył się m.in. wraz z Michaiłem Lermontowem). W 1833 skończył szkołę ze stopniem korneta. W 1835 wysłany wraz z pułkiem jegrów na Kaukaz do walk z miejscowymi góralami; podczas jednej z walk został raniony kulą w bok. Po powrocie do Petersburga został nagrodzony Złotą Szablą "Za Odwagę". W 1839 mianowany adiutantem carewicza Aleksandra. Od 1845 ponownie uczestniczył w wojnach prowadzonych przez Rosję na Kaukazie. W 1853 objął funkcję szefa sztabu korpusu kaukaskiego, a w 1856 został jego dowódcą i zarazem namiestnikiem Kaukazu. W wyniku prowadzonych konsekwentnie działań bojowych przeciwko góralom kaukaskim w 1859 został wzięty do niewoli ich przywódca Szamil. W 1848 Bariatinski został awansowany na generała-majora, w 1852 na generała-lejtnanta, w 1856 generała piechoty, a w 1859 feldmarszałka.

Był odznaczony Orderem Świętego Andrzeja z mieczami (1859), Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (1857), Orderem Orła Białego (1856), Orderem Świętego Jerzego II, III i IV klasy, Orderem Świętego Włodzimierza I i IV klasy, Orderem Świętej Anny I klasy, pruskim Orderem Świętego Jana Jerozolimskiego (1840), Orderem Orła Czerwonego III klasy (1838) i Orderem Orła Czarnego (1863), austriackim Orderem Leopolda (1839), węgierskim Orderem Świętego Stefana (1874), wirtemberskim Orderem Korony, perskim Orderem Lwa i Słońca I klasy (1852), holenderskim Orderem Wojskowym Wilhelma I klasy (1860), Krzyżem Wielkim francuskiego Orderu Legii Honorowej (1867), saskim Orderem Zasługi Cywilnej (1840), heskim Orderem Ludwika I klasy (1843), badeńskim Orderem Wierności (1861), luksemburskim Orderem Korony Dębowej II klasy (1844), saksońsko-weimarskim Orderem Sokoła Białego III klasy (1840).

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Aleksandr Bariatinski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy