Aleksandr Sieriebrow


Aleksandr Sieriebrow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksandr Aleksandrowicz Sieriebrow, ros. Александр Александрович Серебров (ur. 15 lutego 1944 w Moskwie, zm. 12 listopada 2013 tamże) – Lotnik Kosmonauta ZSRR, Bohater Związku Radzieckiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1958 ukończył 7 klas szkoły w Kirowie, a w 1961 (ze srebrnym medalem) szkołę średnią w Moskwie. W 1967 ukończył Moskiewski Instytut Fizyczno-Techniczny (MIPT). Po ukończeniu instytutu przez 9 lat prowadził działalność naukową na jednym z jego wydziałów. W 1970 ukończył aspiranturę w MIPT w specjalności „fizyka cieczy, gazów i plazmy”, a w 1974 ukończył studia na Uniwersytecie marksizmu-leninizmu KPZR miasta Mytiszczi.

Od 1976 pracował w Stowarzyszeniu Badań i Produkcji „Energia”, wziął udział w rozwoju i testowaniu statków kosmicznych.

1 grudnia 1978 wstąpił do oddziału kosmonautów (cywilni specjaliści grupa 6.). Odbył pełne szkolenie ogólne kosmiczne i przygotowania do lotu na statku kosmicznym, takim jak Sojuz-T i stacja orbitalna Salut.

Znaczek pocztowy ZSRR upamiętniający misje na stację Salut 7

Pierwszy lot w kosmos rozpoczął 19 sierpnia 1982, wraz z Leonidem Popowem i Swietłaną Sawicką, jako inżynier lotu statku kosmicznego Sojuz T-7. Pracował na pokładzie stacji orbitalnej Salut 7 wraz z Anatolijem Bieriezowojem i Walentinem Lebiediewem. Wrócił na Ziemię 27 sierpnia na pokładzie Sojuza T-5.

Drugi lot kosmiczny wykonał od 20 do 22 kwietnia 1983, wraz z Władimirem Titowem i Giennadijem Striekałowem, jako kosmonauta badacz na Sojuzie TM-8. Ze względu na nieprawidłowe działania systemu podejścia statku, nie dokonano dokowania do stacji Salut 7 i lot został przedwcześnie zakończony.

W lutym 1987, w czerwcu i listopadzie 1988 był dublerem członków załóg podczas lotów statku kosmicznego Sojuz TM-2, Sojuz TM-5 i Sojuz TM-7.

Trzeci lot kosmiczny odbył w dniach od 6 września 1989 do 19 lutego 1990 roku wraz z Aleksandrem Wiktorienką jako inżynier pokładowy Sojuza TM-8. W ciągu 166 dni pracował na pokładzie stacji orbitalnej Mir.

W styczniu 1993 był dublerem członka załogi podczas lotu statku kosmicznego Sojuz TM-16.

Czwarty lot kosmiczny rozpoczął 1 lipca 1993, wraz z Wasilijem Cyblijewem i francuskim astronautą Jeanem-Pierre’em Haigneré jako inżynier lotu statku kosmicznego Sojuz TM-17. Pracował na pokładzie stacji orbitalnej Mir. Wrócił na Ziemię wraz z Wasilijem Cyblijewem 14 stycznia 1994 roku na pokładzie statku kosmicznego Sojuz TM-17.

Podczas swojej kariery kosmonauty odbył 10 spacerów kosmicznych, łącznie spędził 31 godzin 50 minut i 30 sekund w otwartej przestrzeni kosmicznej[1].

10 maja 1995 opuścił korpus kosmonautów i przeszedł na emeryturę.

Następnie pracował jako redaktor gazety „Zwiezdnyj czas”.

Zmarł nagle 12 listopada 2013 w Moskwie.

Nagrody i odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Żonaty, miał jedno dziecko. Od strony matki był polskiego pochodzenia, mówił płynnie po polsku.

Wykaz lotów | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Aleksandr Aleksandrowicz Sieriebrow. W: Loty Kosmiczne [on-line]. [dostęp 2017-04-20].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Aleksandr Sieriebrow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy