Aleksiej Żadow


Aleksiej Żadow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Aleksiej Żadow (ros. Алексей Семёнович Жадов, ur. 30 marca 1901 we wsi Nikolskoje w obwodzie orłowskim, zm. 10 listopada 1977 w Moskwie[1]) – radziecki dowódca wojskowy w czasie II wojny światowej, generał armii, Bohater Związku Radzieckiego, pierwszy zastępca inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Urodził się w 1901 w obwodzie orłowskim. Mając 18 lat wstąpił do Armii Czerwonej. W 1921 został członkiem WKP(b). Do 1942 nosił nazwisko Żydow, które następnie zmienił na Żadow.

Ukończył między innymi: Orłowskie Kursy Kawalerii i Akademię Wojskową im. Michała Frunzego. W czasie wojny najpierw dowodził 4 Korpusem Lotniczo Desantowym, a od 1942 r. 66 Armią, która później została przemianowana na 5 Gwardyjską Armię.

Brał udział w walkach pod Moskwą, Stalingradem i Kurskiem. W ostatnim etapie ofensywy o kryptonimie „Bagration” walczył na przyczółku sandomierskim. W czasie operacji wiślańsko-odrzańskiej dowodził wojskami zajmującymi północne rejony ziemi krakowskiej. Brał też udział w kampanii berlińskiej.

W latach 1946–1949 był zastępcą głównodowodzącego Wojskami Lądowymi ds. przygotowania bojowego, 1950–1952 zastępcą naczelnika, a 1952–1954 naczelnikiem Akademii Wojskowej im. Frunzego, 1954–1955 głównodowodzącym Centralnej Grupy Wojsk, później zastępcą dowódcy Wojsk Lądowych ZSRR (do 1964). Następnie został pierwszym zastępcą inspektora naczelnego Ministerstwa Obrony ZSRR. Został pochowany na Cmentarzu Nowodziewiczym.

Odznaczony trzykrotnie Orderem Lenina, czterokrotnie Orderem Czerwonego Sztandaru, dwukrotnie Orderem Suworowa I klasy, Orderem Kutuzowa I klasy, Orderem Rewolucji Październikowej, Orderem Czerwonej Gwiazdy, Orderem Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR III klasy, otrzymał też Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego (6 kwietnia 1945). Posiadał także odznaczenia amerykańskie, polskie i czechosłowackie[2], w tym Czechosłowacki Wojskowy Order Lwa Białego „Za zwycięstwo” i Krzyż Wojenny Czechosłowacki 1939.

Awanse | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Герой Советского Союза. Жадов Алексей Семёнович, www.warheroes.ru [dostęp 2017-11-16] .
  2. Ryszard Sławecki, Manewr który ocalił Kraków, Wrocław 1991, s. 302–303.

Bibliografia | edytuj kod

  • Ryszard Sławecki, Manewr który ocalił Kraków, Kraków 1975.
Na podstawie artykułu: "Aleksiej Żadow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy