Alfons Emil Gravier


Alfons Emil Gravier w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfons Emil Gravier (ur. 1 stycznia 1871, zm. 17 listopada 1953[1]) – architekt warszawski.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia na Wydziale Architektury Akademii Sztuk Pięknych w Paryżu. Wrócił do Warszawy w roku 1912. Jako przedstawiciel Warszawskiego Koła Architektów brał udział w obradach Stałego Komitetu Międzynarodowego Kongresu Architektów w Paryżu, a w roku 1913 uczestniczył w zjeździe architektów w Sankt Petersburgu. Był członkiem jury wielu konkursów architektonicznych.

Wykładał na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej zasady perspektywy i kosztorysowania. Po II wojnie światowej wykładał budownictwo na Politechnice Łódzkiej. W latach 1947–1951 był związany z PWSSP w Łodzi (obecnie Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi), gdzie nauczał perspektywę i kreślenie oraz materiałoznawstwo, budownictwo, konstrukcje budowlane i drewniane[2]. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (pod murem V, grób 71)[3].

Ważniejsze realizacje | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Alfons Emil Gravier - grób architekta na Starych Powązkach w Warszawie [dostęp 2015-09-11]  (pol.).
  2. Janina Ładnowska: Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi 1945-1995. Łódź: PWSSP w Łodzi, 1995, s. 139-150. ISBN 83-901083-1.
  3. Cmentarz Stare Powązki: GRAVIEROWIE, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-08-29] .
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Alfons Emil Gravier" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy