Alfons V (król Leónu)


Alfons V (król Leónu) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfons V (ur. w 994 w Viseu, zm. 5 lipca 1028) – król Galicji i Leónu od roku 999 aż do swojej śmierci, syn Bermudo II.

W chwili śmierci ojca miał zaledwie 5 lat, dlatego początkowo regencję w jego imieniu sprawowała matka Elwira Kastylijska. W czasie swego panowania odbudował[1] miasto León zniszczone wcześniej przez Almanzora.

Był dwukrotnie żonaty. Jego pierwszą żoną była Elvira Mendes. Z tego małżeństwa pochodzili:

Drugą żoną Alfonsa V była Urraka z Nawarry, córka Garcii II, króla Nawarry.

Przypisy | edytuj kod

  1. Manuel Tunón de Lara, Julio Valdeón Baruque, Antonio Domínguez Ortiz: Historia Hiszpanii. Szymon Jędrusiak (tłum.). Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych, 1997, s. 83. ISBN 83-7052-226-2.
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Alfons V (król Leónu)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy