Alfonso Manrique de Lara y Solís


Alfonso Manrique de Lara y Solís w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfonso Manrique de Lara y Solís (ur. między 1471 a 1476 w Segura de León, zm. 28 września 1538 w Sewilli) – hiszpański kardynał.

Życiorys | edytuj kod

Urodził się między 1471 a 1476 w Segura de León, jako syn Rodriga Manrique i Elviry Castañedy[1]. Studiował na Uniwersytecie w Salamance, gdzie uzyskał doktorat, a następnie został archidiakonem w Toro i kanonikiem kapituły w Salamance[1]. 6 września 1499 roku został wybrany biskupem Badajozu[2]. Po śmierci Izabeli Kastylijskiej, Manrique stanął po stronie Filipa I i jego syna Karola V, przeciwko Ferdynandowi Aragońskiemu[1]. Z tego powodu król uwięził biskupa i został on uwolniony dopiero po podpisaniu porozumienia przez Ferdynanda i Maksymiliana I[1]. W 1516 roku został przeniesiony do diecezji Kordoba, a siedem lat później został arcybiskupem Sewilli[2]. Był członkiem hiszpańskiej Rady Królewskiej i inkwizytorem generalnym[1]. 22 lutego 1531 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny San Callisto[2]. Zmarł 28 września 1538 roku w Sewilli[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f Alfonso Manrique de Lara y Solís (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-02-18].
  2. a b c Alfonso Manrique de Lara y Solís (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-02-18].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Alfonso Manrique de Lara y Solís" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy