Alfred Kałuziński


Alfred Kałuziński w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfred Józef Kałuziński (ur. 21 grudnia 1952 w KrakowieGrzegórzkach, zm. 4 września 1997 w Klimkówce) – polski piłkarz ręczny, reprezentant kraju, trzykrotny mistrz Polski z Hutnikiem Kraków 19791981.

Przygodę ze sportem zaczynał od siatkówki, lecz ze względu na bardziej męski charakter piłki ręcznej wybrał tę dyscyplinę. Reprezentował barwy dwóch klubów z Krakowa: Wawelu Kraków i Hutnika Nowa Huta. Najczęściej występował na pozycji rozgrywającego. Po Igrzyskach Olimpijskich w 1980 występował w Norymberdze w Niemczech.

W seniorskiej reprezentacji Polski rozegrał 204 oficjalnych spotkań międzypaństwowych, zdobywając w nich 620 bramek[2]. Brał udział w Mistrzostwach Świata w 1974 roku, gdzie Polacy zajęli 4 miejsce, w Igrzyskach Olimpijskich w 1976 oraz Mistrzostwach Świata w 1982 roku, gdzie zdobył wraz z drużyną brązowe medale.

Jego synem jest Eryk Kałuziński, także piłkarz ręczny.

Spis treści

Sukcesy | edytuj kod

  • 1976: Brązowy medal Igrzysk Olimpijskich
  • 1982: Brązowy medal Mistrzostw Świata

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Lijewski i Jurasik w czołówce (pol.). zprp.pl. [dostęp 2010-01-19].
  2. Władysław Zieleśkiewicz 90 lat polskiej piłki ręcznej, wyd. ZPRP, Warszawa, 2008

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Alfred Kałuziński" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy