Alfredo Marcano


Alfredo Marcano w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alfredo Marcano (ur. 18 stycznia 1947 w Cumaná, zm. 5 kwietnia 2009 w Cumaná) – wenezuelski zawodowy bokser, były mistrz świata w kategorii junior lekkiej.

Boksował w latach 1966-1975. 29 lipca 1971 został mistrzem świata wagi junior lekkiej organizacji WBA po wygranej z Tokio z obrońcą tytułu Hiroshim Kobayashim przez techniczny nokaut w 10. rundzie.

W obronie tytułu wygrał z Kenjim Iwatą przez nokaut w 4. rundzie, ale w następnej walce 25 kwietnia 1972 uległ jednogłośnie na punkty Benowi Villaflorowi z Filipin. Później wygrał kilka kolejnych walk. 7 września 1974 zmierzył się o wakujący tytuł w wadze piórkowej organizacji WBC, ale przegrał przez nokaut w 9. rundzie z Bobbym Chaconem z USA. Zakończył karierę w marcu 1975 po porażce przez nokaut z Artem Haleyem.

Zmarł w kwietniu 2009 na raka[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. EdgarE. Gonzalez EdgarE., Alfredo Marcano & Steven Dack both pass away, My Boxing Fans [dostęp 2012-01-15]  (ang.).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Alfredo Marcano" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy