Alice Glass


Alice Glass w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Alice Glass (ur. 23 sierpnia 1988 w Toronto) – kanadyjska wokalistka, była członkini zespołu Crystal Castles[1][2]. W 2015 roku rozpoczęła karierę solową.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Alice Glass urodziła się w 1988 r. w Toronto. W wieku 14 lat Alice uciekła z domu i zaczęła życie w społeczności punków i uzależnionych od narkotyków. Tydzień po skończeniu 15 lat, Alice poznała Ethana Katha, który zauważył ją na jednym z koncertów jej punkowej kapeli, Fetus Fatale. Kath był pod ogromnym wrażeniem umiejętności Alice. Twierdził, że w końcu znalazł swoją "nieodkrytą poetkę" i "brakujący element" do swojej muzyki. Kath dał jej płytę z 60 podkładami muzycznymi, z których Alice wybrała 5, do których napisała słowa. Kiedy wybrali się do studia by nagrać utwory, mikrofon był potajemnie włączony przez technika, który później przedstawił im płytę. Płytą zainteresowała się wytwórnia London UK's Merok Records, która wydała ich pierwszą płytę Alice Practice.

W 2008 roku, przed wywiadem z New Magazine, Alice zniknęła. Zarówno Kath, jak i menadżer zespołu nie mogli się z nią skontaktować. Crystal Castles zostało skrytykowane na Glastonbury 2008 po tym, jak Glass weszła na głośniki i rzuciła się w tłum.

W marcu 2008 roku Alice złamała 2 żebra w wypadku samochodowym. Lekarze zalecali jej 6 tygodni przerwy nim wróci do pełni sił. Alice jednak dalej ruszyła w trasę i już po kilku dniach od wypadku wystąpiła w 20 minutowym secie. Po opuszczeniu budynku leżała na środku ulicy płacząc z bólu.

2 listopada 2010 roku Alice doznała urazu kostki, grając koncert w Hiszpanii. 11 stycznia w Tokio upadła na koncercie odnawiając swoją kontuzję kostki, tym samym ją łamiąc. Kontuzja zmusiła Alice do chodzenia o kulach, w których występowała przez następne 5 miesięcy. 12 maja w San Diego Alice wróciła do dawnej formy.

Wyróżnienia | edytuj kod

Alice Glass została ogłoszona numerem 1 Cool Icon by NME, pokonując takie gwiazdy jak Jay-Z[3]. W 2011 roku Rolling Stone nazwał Alice jedną z 10 ikon dwudziestu lat festiwalu Lollapalooza. Również w 2011 roku Alice Glass z zespołem Crystal Castles otrzymała nagrodę John Peel Award[4]. Debiutancki album Crystal Castles sklasyfikował się na miejscu 39. w Top 100 Greatest Albums of the Decade (100 najlepszych albumów dekady) według magazynu NME[5].

Dyskografia | edytuj kod

Single

  • "Stilbirth" (2015)[6]

Albumy

  • "Alice Glass" (2017)[7]

Przypisy | edytuj kod

  1. Crystal Castles | Biography & History | AllMusic, www.allmusic.com [dostęp 2017-11-15]  (ang.).
  2. Alice Glass Leaves Crystal Castles | Pitchfork, pitchfork.com [dostęp 2017-12-02]  (ang.).
  3. Alice Glass tops NME cool list | Metro News, metro.co.uk [dostęp 2017-11-15]  (ang.).
  4. Stream Crystal Castles' new album 'Amnesty (I)' online in full, www.nme.com [dostęp 2017-11-15]  (ang.).
  5. The Top 100 Greatest Albums Of The Decade – NME, www.nme.com [dostęp 2017-11-15]  (ang.).
  6. http://muzyka.onet.pl/alternatywa/byla-wokalistka-crystal-castles-solo/dytsd3
  7. Alice Glass. 2017-08-18. [dostęp 2017-09-20].
Na podstawie artykułu: "Alice Glass" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy