Alina Pienkowska


Alina Pienkowska w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Aliny Pienkowskiej na Cmentarzu Srebrzysko w Gdańsku

Alina Barbara Pienkowska[1][2] (ur. 12 stycznia 1952 w Gdańsku, zm. 17 października 2002 tamże) – polska pielęgniarka, działaczka opozycyjna w latach PRL, senator II kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Z wykształcenia dyplomowana pielęgniarka, w 1973 ukończyła Pomaturalne Medyczne Studium Zawodowe. Pracowała w zakładzie opieki zdrowotnej przy Stoczni Gdańskiej. Mieszkała w Gdańsku. W latach 70. organizowała Wolne Związki Zawodowe Wybrzeża, w sierpniu 1980 była współorganizatorką strajku w Stoczni Gdańskiej oraz sygnatariuszem porozumień sierpniowych. W stanie wojennym została internowana na okres ponad siedmiu miesięcy.

Zasiadała w Senacie II kadencji (1991–1993) z listy związkowej, reprezentując województwo gdańskie. Od 1993 działała w Unii Demokratycznej i Unii Wolności. W latach 1998–2002 była radną Gdańska.

Była żoną Bogdana Borusewicza. Miała dwoje dzieci (Sebastiana i Kingę).

Odznaczenia i upamiętnienie | edytuj kod

Zarządzeniem prezydenta RP na uchodźstwie Ryszarda Kaczorowskiego z 11 listopada 1990 została odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[3]. Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z 18 października 2002 została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, nadanym za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za pracę społeczną[4]. Postanowieniem prezydenta Lecha Kaczyńskiego z 3 maja 2006, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski[1]. Otrzymała też tytuł honorowego obywatela Gdańska.

Alinie Pienkowskiej został poświęcony film dokumentalny Historia pewnego życia z 2003 w reżyserii Andrzeja Titkowa[5]. W 2013 została patronką Ośrodka Profilaktyki i Epidemiologii Nowotworów w Poznaniu[6].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 3 maja 2006 r. o nadaniu orderów (M.P. z 2006 r. nr 43, poz. 460).
  2. W polskojęzycznych publikacjach nazwisko podawane bywa błędnie jako Pieńkowska, podczas gdy jego prawidłowa wersja to Pienkowska (zob. Bogdan cały czas widzi Alinę w czerwonej sukience. b-borusewicz.pl, 17 października 2007. [dostęp 2017-10-11].).
  3. Wymieniona błędnie jako Halina Pieńkowska (zob. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski z dnia 11 listopada 1990 roku. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”. nr 4, s. 60, 20 grudnia 1990. [dostęp 2017-10-11]. ).
  4. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 października 2002 r. o nadaniu orderu (M.P. z 2003 r. nr 6, poz. 80).
  5. Historia pewnego życia w bazie filmpolski.pl. [dostęp 2017-10-11].
  6. Pienkowska patronką ośrodka profilaktyki nowotworów. rp.iq.pl, 7 czerwca 2013. [dostęp 2017-10-11].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Alina Pienkowska" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy