Ambasadorowie Stanów Zjednoczonych w Polsce


Ambasadorowie Stanów Zjednoczonych w Polsce w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Pieczęć Ambasady Stanów Zjednoczonych w Warszawie Rezydencja Ambasadorów Stanów Zjednoczonych w Warszawie Prezydent Polski Lech Kaczyński przyjmuje list uwierzytelniający od nowego ambasadora USA w Polsce Lee A. Feinsteina, 20 października 2009

Ambasadorowie Stanów Zjednoczonych w Polsce przedstawiciele dyplomatyczni w randze ambasadora, stojący na czele misji dyplomatycznych Stanów Zjednoczonych w Polsce[1], mianowani przez Prezydenta USA, za radą i zgodą Senatu[2]. Głównymi celami ich misji są ochrona i promocja amerykańskich interesów w Polsce oraz rozwijanie obustronnych stosunków gospodarczo-społecznych poprzez kontakty z władzami polskimi oraz z polskim biznesem, organizacjami pozarządowymi, instytucjami oświatowo-naukowymi, społecznymi i mediami[3].

Spis treści

Początki stosunków dyplomatycznych | edytuj kod

Historia amerykańskich przedstawicielstw dyplomatycznych na ziemiach polskich rozpoczęła się w 1871 roku, kiedy w Warszawie (znajdującej się wtedy w zaborze rosyjskim) otworzono pierwszy konsulat Stanów Zjednoczonych. Placówka ta została zamknięta podczas I wojny światowej, w 1917 roku, po wypowiedzeniu przez Stany Zjednoczone wojny Niemcom, które wtedy okupowały Warszawę. W styczniu 1919 roku, po uznaniu przez USA niepodległości Polski, nawiązano pomiędzy obydwoma krajami oficjalne stosunki dyplomatyczne. Cztery miesiące później, 2 maja 1919 roku, amerykański polityk i dyplomata Hugh S. Gibson przedłożył polskim władzom list uwierzytelniający, zostając pierwszym przedstawicielem Stanów Zjednoczonych w Polsce w randze posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego[4]. Począwszy od 1930 roku szefowie misji dyplomatycznych w Polsce rezydowali jako tytularni ambasadorzy. Na pierwszego w historii amerykańskiego ambasadora w Polsce mianowany został Alexander Moore, były ambasador USA w Hiszpanii i w Peru, który jednak z powodu nagłej śmierci jeszcze przed złożeniem przysięgi nigdy nie objął swojej funkcji[5]. Na stanowisku zastąpił go pionier amerykańskiej automobilistyki i polityk John Willys[6].

II wojna światowa | edytuj kod

Wybuch II wojny światowej nie spowodował zawieszenia polsko-amerykańskich stosunków dyplomatycznych. 5 września 1939 roku, aktualnie rezydujący w Polsce ambasador USA Anthony Biddle Jr przeniósł się do Paryża (kilka dni później Francja stała się również miejscem schronienia dla Polskiego Rządu na uchodźstwie[7]). Po kapitulacji Francji w 1940 roku, polski rząd ewakuował się do Londynu, wraz z nim do Anglii wyjechał Anthony Biddle, który dostał akredytację rządu USA na reprezentowanie go w stosunkach dyplomatycznych z przebywającymi również na uchodźstwie w Londynie rządami Belgii, Czechosłowacji, Grecji, Luksemburga, Holandii, Norwegii i Jugosławii[4]. Biddle opuścił Londyn w 1943 roku, by jako generał Armii Stanów Zjednoczonych wziąć udział w wojnie[8], ale do jej końca zastępował go Rudolf Schoenfeld jako chargé d'affaires ad interim[9].

Placówki dyplomatyczne po wojnie | edytuj kod

Wraz z końcem wojny, w wyniku porozumień jałtańskich Stany Zjednoczone wycofały swoje poparcie dla rządu na uchodźstwie, sankcjonując działalność Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej[10]. 5 lipca 1945 roku, ambasada amerykańska przy polskim rządzie w Londynie została zamknięta[11]. 31 lipca 1945 roku wznowiła działalność ambasada w Warszawie, ambasadorem został przedwojenny sekretarz placówki Arthur Lane. Rok później, w 1946 roku, zostały w Polsce otworzone dwie amerykańskie placówki konsularne: 16 stycznia w Poznaniu i 1 lipca w Krakowie. Obydwie placówki działają do dziś, chociaż okresowo ich działalność była zawieszana[4][12]. W latach 1945–1950 funkcjonowała też placówka konsularna w Gdańsku.

Kadencje ambasadorów USA w Polsce | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Departament Stanu USA: Ambasada USA w Warszawie (pol.). pl.usembassy.gov. [dostęp 2018-08-27].
  2. § 3942. Appointments by the President (ang.). law.cornell.edu. [dostęp 2010-07-11].
  3. Departament Stanu USA: Sekcje i Biura (ang.). pl.usembassy.gov. [dostęp 2018-08-27].
  4. a b c Departament Stanu USA: A Guide to the United States' History of Recognition, Diplomatic, and Consular Relations, by Country, since 1776: Poland (ang.). history.state.gov. [dostęp 2010-07-10].
  5. Departament Stanu USA: Alexander Pollock Moore (1867–1930) (ang.). history.state.gov. [dostęp 2010-07-10].
  6. Curtis Redgap: John North Willys, Automotive Pioneer (ang.). www.allpar.com. [dostęp 2010-07-10].
  7. Rząd Polski na Emigracji: 1939–1986 (pol.). pilsudski.org. [dostęp 2010-07-10]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-01-11)].
  8. Michael Robert Patterson: Anthony Joseph Drexel Biddle Jr. (ang.). arlingtoncemetery.net. [dostęp 2010-07-12].
  9. Elmer Plischke: U.S. Department of State: a reference history. USA: Greenwood Press, 1999, s. 323. ISBN 978-0313291265.
  10. Jarosław Szarek: Najnowsza historia Polaków: Kalendarium (pol.). rp.pl. [dostęp 2010-07-10].
  11. Sławomir Cenckiewicz: Oskar Lange po stronie Sowietów (pol.). rp.pl. [dostęp 2010-07-11].
  12. Urzędy konsularne w Polsce (pol.). msz.gov.pl. [dostęp 2010-07-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-08-05)].

Zobacz też | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Ambasadorowie Stanów Zjednoczonych w Polsce" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy