An-26


An-26 w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

An-26 (ros. Ан-26) Kod NATO "Curl" – radziecki samolot transportowy zaprojektowany przez biuro konstrukcyjne Olega Antonowa.

Spis treści

Konstrukcja | edytuj kod

Zrzut spadochroniarzy z An-26

Górnopłat o konstrukcji półskorupowej, całkowicie metalowej, z klasycznym usterzeniem. Ładownia mieści 40 skoczków spadochronowych lub 24 nosze lub do 5500 kg ładunku. Z ładunkiem 2100 kg zasięg 2550 km. W dole tyłu kadłuba drzwi ładunkowe, otwierane w locie do zrzutów. Podwozie z kołami przednimi, chowane w locie. Silnik odrzutowy (umieszczony w prawej gondoli silnika) służy jako pomocniczy do startu, w szczególności w klimacie gorącym i na lotniskach położonych wysoko. Służy także w wytwarzaniu dodatkowego ciągu w przypadku awarii silnika głównego.


Rozwój i produkcja | edytuj kod

An-26 jest wersją rozwojową samolotu pasażerskiego An-24 (pierwszy lot 20 grudnia 1959 roku), którego zbudowano 1100 szt., a w Chinach budowany pod oznaczeniem Y-7. Prototyp An-26 wykonał pierwszy lot w 1969 roku. Wyprodukowano w liczbie około tysiąca sztuk. W roku 1981 do produkcji weszła wersja ulepszona An-26B. Wersja rozwojowa fotogrametryczna An-30 powstała w 1974 roku, wersja transportowa An-32 z silnikami o znacznie większej mocy – w 1977 roku.

Rosja nie wyklucza też użycia tego samolotu jako bombowca i ćwiczy w tym kierunku załogi[1].

An-26 w Polsce | edytuj kod

Wojsko Polskie | edytuj kod

Polski An-26

W 1972 dla 13 Pułku Lotnictwa Transportowego, stacjonującego w 8 Bazie Lotniczej w Krakowie zakupiono dwanaście samolotów An-26, którym przydzielono następujące numery taktyczne; 1308, 1309, 1310, 1402, 1403, 1406, 1407, 1508, 1509, 1602, 1603 i 1604.

Na początku lat 90. XX wieku w ramach rozliczeń za remonty pozostałych samolotów wykonane w zakładach remontowych na Ukrainie oddano najpierw An-26 o numerze taktycznym 1308, a jakiś czas później 1309.

13 Pułk Lotnictwa Transportowego rozformowano w grudniu 2000, jego rolę i wyposażenie przejęła nowo utworzona 13 Eskadra Lotnictwa Transportowego.

Od roku 2003 13 Eskadra Lotnictwa Transportowego stopniowo wymieniała samoloty An-26 na większe samoloty transportowe CASA C-295. Ostatni lot wojskowego An-26 (1403) odbył się 16 stycznia 2009[2]. Cztery samoloty o wyczerpanym resursie przekazano do: Ośrodka Tresury Psów Służbowych Straży Granicznej w Lubaniu, Centralnej Szkoły Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie, Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie i Muzeum Wojska Polskiego w Warszawie.

PLL LOT | edytuj kod

W latach 1986–1996 Polskie Linie Lotnicze LOT wyczarterowały od Wojska Polskiego trzy An-26 o numerach taktycznych 1602, 1603 i 1604 nadano im cywilne rejestracje SP-KWC, SP-LWB i SP-LWA. Samoloty zostały przemalowane i latały w barwach LOT Cargo.

Exin sp. z o.o. | edytuj kod

Założone w 1991 przedsiębiorstwo lotnicze Exin sp. z o.o. z Lublina od 1994 wykorzystuje samoloty An-26, w październiku 2008 roku przedsiębiorstwo miało na stanie 6 samolotów An-26[3].

18 marca 2010 samolot przedsiębiorstwa Exin wykonujący lot dla firmy kurierskiej DHL na trasie Helsinki-Tallinn przymusowo lądował na zamarzniętej tafli jeziora Ülemiste koło Tallinna. Załoga nie odniosła poważnych obrażeń.

Wersje | edytuj kod

Egzemplarze muzealne | edytuj kod

An-26 w zbiorach Muzeum Lotnictwa Polskiego w Krakowie

W polskich muzeach znajdują się 2 samoloty An-26

Inne zachowane egzemplarze | edytuj kod

  • An-26, nr boczny "1403" to samolot pomnik znajdujący się na terenie koszar 8 Bazy Lotnictwa Transportowego. Obok samolotu umieszczono głaz z tablicą pamiątkową poświęconą wszystkim lotnikom ziemi krakowskiej.
  • An-26, nr boczny "1603" znajduje się na terenie Centralnej Szkoły Państwowej Straży Pożarnej w Częstochowie. Samolot jest wykorzystywany podczas szkolenia z taktyki działań ratowniczych[4].
  • An-26, nr boczny "1406" znajduje się na terenie Ośrodka Tresury Psów Służbowych Straży Granicznej w Lubaniu. Słuchacze szkoły zdobywają umiejętności w kilku specjalnościach: patrolowo-obronnej, tropiącej, specjalnej do wyszukiwania osób, specjalnej do wyszukiwania narkotyków, specjalnej do wyszukiwania materiałów wybuchowych i broni oraz specjalnej do wyszukiwania wyrobów tytoniowych[4]

Przypisy | edytuj kod

  1. Rosja: Samoloty transportowe jako bombowce
  2. Pożegnanie samolotów An-26, 17.01.2009, www.wp.mil.pl
  3. O firmie Exin, www.exin.pl
  4. a b SławomirS. Kasjaniuk SławomirS., An-26: co po służbie?, Lotnicza Polska, 6 lutego 2009 [dostęp 2018-11-23] [zarchiwizowane z adresu 2009-02-09]  (pol.).
Kontrola autorytatywna (typ samolotu):
Na podstawie artykułu: "An-26" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy