Andranik Megrabjan


Andranik Megrabjan w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andranik Ambarcumowicz Megrabjan (orm. Անդրանիկ Համբարձումի Մեհրաբյան, ros. Андраник Амбарцумович Меграбян, ur. 1904 w Szulaweri, zm. 1986) – rosyjski lekarz psychiatra.

Ukończył studia na wydziale medycznym Północno-Kaukaskiego Uniwersytetu w Stawropolu. Następnie specjalizował się w psychiatrii, był uczniem Juszczenki i Korganowa. W 1941 roku został doktorem medycyny. Po zakończeniu działań wojennych skierowany do Erywania z zadaniem organizacji kliniki psychiatrycznej. Został kierownikiem katedry psychiatrii Uniwersytetu w Erywaniu, pełnił też funkcję rektora Erywańskiego Instytutu Medycznego.

Zajmował się różnorodnymi zagadnieniami psychiatrycznymi i neuropsychiatrycznymi, m.in. schizofrenią, padaczką, alkoholizmem, uszkodzeniami ośrodkowego układu nerwowego, zespołem depersonalizacji. Był autorem około 140 prac naukowych, w tym 9 monografii.

Wybrane prace | edytuj kod

  • О природе индивидуального сознания (1959)
  • Деперсонализация. Ер., 1962
  • Общая психотатология. Москва: Медицина, 1972
  • Личность и сознание. М., 1978
  • Очерки по теории психологии и психиатрии. Айастан, 1984
  • Психодиагностика экспрессивного поведения. СПб., 2001

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andranik Megrabjan" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy