Andrew Soltis


Andrew Soltis w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrew Soltis (ur. 28 maja 1947 w Hazleton w Pensylwanii) – amerykański szachista, dziennikarz i autor książek o tematyce szachowej, arcymistrz od 1980 roku.

Spis treści

Kariera szachowa | edytuj kod

W latach 1967–1972 sześciokrotnie reprezentował Stany Zjednoczone na drużynowych mistrzostwach świata studentów, zdobywając 2 złote i 2 srebrne medale (3 drużynowo raz 1 indywidualnie)[1]. W czasie swojej kariery odniósł kilka międzynarodowych sukcesów, m.in. w Reggio Emilia (1970/71, III-IV m. za Bruno Parmą i Palem Benko, wspólnie z Mato Damjanoviciem oraz 1971/72, I m.) i Nowym Jorku (1977, I-II m. wspólnie z Leonidem Szamkowiczem; 1979, II-IV m. oraz 1980, I m.).

Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 stycznia 1981 r., posiadał wówczas 2480 punktów i dzielił 16-19. miejsce wśród amerykańskich szachistów[2].

Od początku lat 80. zajął się pracą dziennikarską i pisaniem szachowych książek. Współpracował m.in. z magazynami Chess Life i New York Post. W 1988 r. otrzymał tytuł szachowego dziennikarza roku w Stanach Zjednoczonych (ang. Chess Journalists of America).

Publikacje | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. OlimpBase
  2. FIDE rating history :: Soltis, Andrew E.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrew Soltis" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy