Andriej Kołmogorow


Andriej Kołmogorow w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andriej Nikołajewicz Kołmogorow, ros. Андре́й Никола́евич Колмого́ров (ur. 25 kwietnia 1903, zm. 20 października 1987) – radziecki matematyk, twórca współczesnej teorii prawdopodobieństwa. Pracował nad rozwojem topologii, logiki i teorii złożoności obliczeniowej, znany jest również z wyników w analizie harmonicznej i mechanice klasycznej - w szczególności w badaniach turbulencji. Laureat wielu nagród, m.in. Nagrody Wolfa w matematyce w 1980. Bohater Pracy Socjalistycznej (1963)[1].

Studiował na Uniwersytecie Moskiewskim, który ukończył w 1925. Przez kolejne 4 lata kontynuował tam badania naukowe, głównie pod kierunkiem Nikołaja Łuzina i doktoryzował się w 1929. Został zatrudniony na Uniwersytecie Moskiewskim, gdzie mianowano go profesorem w 1931.

W 1957 razem z Władimirem Arnoldem rozwiązał 13. problem Hilberta.

14 maja 1958 Uniwersytet Warszawski przyznał mu tytuł doktora honoris causa[2].

Prawdopodobnie był homoseksualistą (jego partnerem był Paweł Aleksandrow), o czym wiedziały władze. Z tego względu mógł być przez nie szantażowany, co tłumaczyłoby fakt, że zawsze ostentacyjnie popierał linię partyjną (m.in. w 1974 potępił Sołżenicyna)[3].

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Герой Социалистического Труда Колмогоров Андрей Николаевич :: Герои страны, www.warheroes.ru [dostęp 2017-11-21] .
  2. strona o historii UW, Zakładka „Doktoraty honorowe”. uw.edu.pl. [dostęp 21 lutego 2011].
  3. Andrzej Kajetan Wróblewski. Wysoka cena komfortu i spokoju. „Wiedza i Życie”. 2019 (10), s. 71. Prószyński Media. ISSN 0137-8929

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andriej Kołmogorow" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy