Andrij Demczenko


Andrij Demczenko w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrij Anatolijowycz Demczenko, ukr. Андрій Анатолійович Демченко, ros. Андрей Анатольевич Демченко, Andrij Anatoljewicz Diemczienko (ur. 20 sierpnia 1976 w Zaporożu, ZSRR) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji pomocnika, a wcześniej napastnika, olimpijski reprezentant Rosji.

Spis treści

Kariera piłkarska | edytuj kod

Kariera klubowa | edytuj kod

Wychowanek szkółki piłkarskiej w Zaporożu. Po rozpadzie ZSRR w 1992–1994 występował w juniorskiej drużynie CSKA Moskwa[1]. Jego grę zauważyli selekcjonerzy klubu Ajax Amsterdam i latem 1995 podpisał 3,5-letni kontrakt[2]. Jednak przez wysoką konkurencję nieczęsto wychodził na boisko i w kwietniu 1997 został wypożyczony z powrotem do CSKA[3]. Po wygaśnięciu kontraktu z Ajaksem latem 1998 przyszedł do Metałurha Zaporoże, ale jeszcze do lata 2000 należał do Ajaksu[1]. W Metałurhu piłkarz występował przez 8 lat, pełniąc funkcję kapitana drużyny. Latem 2007 przeszedł do Illicziwca Mariupol, a na początku 2008 do Obołoni Kijów. Od maja 2009 występował w amatorskim zespole Komunist Zaporoże[4]. W lipcu 2009 podpisał kontrakt z mołdawskim klubem Dacia Kiszyniów[5], w którym występował do końca roku, a na początku 2010 ponownie trenował się z Metałurhiem[6]. Latem 2010 przeszedł do Heliosu Charków[7], ale już w październiku klub zrezygnował z usług piłkarza[8].

Kariera reprezentacyjna | edytuj kod

Występował w reprezentacji Rosji w turnieju finałowych juniorskich Mistrzostw Europy U-18 rozgrywanych w 1994 w Hiszpanii. Następnie występował w olimpijskiej reprezentacji Rosji, przy czym nie mając rosyjskiego obywatelstwa[1].

Kariera trenerska | edytuj kod

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw w 2011 trenował amatorski zespół Imeks Zaporoże. W 2012 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Metałurha Zaporoże, gdzie najpierw pomagał trenować a od 2013 prowadził młodzieżową drużynę U-21. W 2015 opuścił zaporoski klub. W 2017 objął prowadzenie uzbeckim Obod Taszkent, ale po zakończeniu sezonu klub został rozwiązany. 26 kwietnia 2018 został mianowany na pełniącego obowiązki głównego trenera Weresu Równe[9]. 21 maja 2018 roku po zamianie rówieńskiego klubu z FK Lwów stał na czele zespołu ze Lwowa[10]. W kwietniu 2019 został zaproszony do sztabu szkoleniowego Metalist 1925 Charków, a 19 czerwca 2019 został mianowany na stanowisko głównego trenera klubu[11].

Sukcesy i odznaczenia | edytuj kod

Sukcesy klubowe | edytuj kod

Sukcesy reprezentacyjne | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c Газета СПОРТ-ЭКСПРЕСС. Андрей ДЕМЧЕНКО• С КУЧЕЙ ДЕНЕГ ЗАБЫВАЕШЬ ОБ ИГРЕ. А ПОТОМ СТАНОВИТСЯ ПОЗДНО• ПО ПАСПОРТУ Я - УКРАИНЕЦ• В ЦСКА ИДТИ НЕ ХОТЕЛ• ДЕНЬГИ ДАЮТ ТЕБЕ СВОБОДУ• Х...
  2. Андрей Демченко: досье - Футбол - Sports.ru
  3. ЦСКА. Профессиональный Футбольный Клуб
  4. В Запорожье появилась команда «Коммунист» – Любительский спорт – turnir.com.ua
  5. Бывший игрок олимпийской сборной России Андрей Демченко и ветеран «Нистру» Хабиб Гок перешли в «Дачию» - Статьи - Лига Европы - Футбол
  6. UA-Футбол. Андрей Демченко: "Я сам себе агент"
  7. UA-Футбол. Демченко и Платонов – в "Гелиосе"
  8. UA-Футбол. Основной состав "Гелиоса" лишился двух исполнителей
  9. У Вересі визначилися з виконуючим обов'язки головного тренера - UA-Футбол
  10. Керівництво Вереса: Нинішня команда, яка має право виступу в УПЛ, буде перейменована в ФК Львів - UA-Футбол
  11. Металіст 1925 назвав ім'я нового головного тренера - UA-Футбол. (ukr.)

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrij Demczenko" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy