Andrija Mandić


Andrija Mandić w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrija Mandić, cyr. Андрија Мандић (ur. 19 stycznia 1965 w Šavniku[1]) – czarnogórski polityk narodowości serbskiej, lider Nowej Serbskiej Demokracji, deputowany, kandydat w wyborach prezydenckich w 2018.

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia na wydziale metalurgiczno-technologicznym Uniwersytetu Czarnogóry w Podgoricy[2]. Zajmował się prowadzeniem własnego przedsiębiorstwa w branży metalurgicznej i hutniczej[3]. Na początku lat 90. zaangażował się w działalność polityczną. Był zastępcą federacyjnego ministra handlu w okresie rządów Slobodana Miloševicia[2]. Wstąpił do utworzonej Serbskiej Partii Narodowej, od 2003 pełnił funkcję przewodniczącego tego ugrupowania. Od 2001 był posłem do Parlamentu Czarnogóry, pozostającej wówczas w ramach federacji[2].

W czasie referendum niepodległościowego w 2006, zakończonych zwycięstwem zwolenników niepodległości, wraz ze swoją partią opowiadał się za utrzymaniem federacji z Serbią[2]. Przed wyborami parlamentarnymi w 2006 utworzył koalicję wyborczą, która skupiała ugrupowania czarnogórskich Serbów. Lista ta zdobyła w wyborach 12 mandatów i stała się największą siłą opozycyjną w parlamencie[4]. Andrija Mandić uzyskał wówczas mandat posła do parlamentu niepodległej Czarnogóry. Został członkiem Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy[5].

W 2008 wystartował w wyborach prezydenckich w 2008, zakończonych w pierwszej turze zwycięstwem Filipa Vujanovicia. Zajął w nich 2. miejsce z wynikiem 19,6% głosów[6]. W 2009 został przewodniczącym Nowej Serbskiej Demokracji, ugrupowania powstałego m.in. na bazie jego dotychczasowej partii[7], które później współtworzyło koalicję pod nazwą Front Demokratyczny[2]. W 2009, 2012 i 2016 wybierany na kolejne kadencje czarnogórskiego parlamentu[8].

Andrija Mandić został oskarżony o udział w grupie osób przygotowujących przy wsparciu GRU zamach stanu przed wyborami parlamentarnymi w 2016. Wśród oskarżonych znaleźli się też m.in. oficerowie rosyjskiego wywiadu, obywatele Serbii i Milan Knežević, inny z liderów Frontu Demokratycznego. Według oskarżenia uczestnicy spisku mieli dążyć do zabójstwa premiera i do przejęcia władzy przez siły prorosyjskie. Czarnogórska opozycja proces ten uznała za motywowany politycznie. W 2019 Andrija Mandić został skazany na karę 5 lat pozbawienia wolności[9][10][11].

Przypisy | edytuj kod

  1. Andrija Mandić (czarnog.). skupstina.me. [dostęp 2020-07-27].
  2. a b c d e Andrija Mandić (serb.). fbd.org.rs, styczeń 2019. [dostęp 2020-07-27].
  3. IZBORI 2008: Jedan cilja prvi krug, trojica finale (czarnog.). mondo.me, 1 kwietnia 2008. [dostęp 2020-07-27].
  4. Q&A: Montenegro votes (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2020-07-27].
  5. Profil na stronie Zgromadzenia Parlamentarnego Rady Europy (ang.). coe.int. [dostęp 2020-07-27].
  6. Dataset: Montenegro: Presidential Election 2008 (ang.). nsd.uib.no. [dostęp 2020-07-27].
  7. U Crnoj Gori osnovana nova politička partija (serb.). vesti.rs, 26 stycznia 2009. [dostęp 2020-07-27].
  8. Za izbor poslanika u Skupštinu Crne Gore (czarnog.). dik.co.me. [dostęp 2020-07-27].
  9. Montenegro Court Sentences 13 In 'Coup' Case (ang.). balkaninsight.com, 9 maja 2019. [dostęp 2020-07-27].
  10. Russians, opposition figures sentenced over role in 2016 Montenegro coup attempt (ang.). reuters.com, 9 maja 2019. [dostęp 2020-07-27].
  11. Wyroki za pucz w Czarnogórze. To był spisek GRU. warsawinstitute.org, 9 maja 2019. [dostęp 2020-07-27].
Na podstawie artykułu: "Andrija Mandić" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy