Andrzej Andrusiewicz


Andrzej Andrusiewicz w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Andrusiewicz (ur. 23 marca 1940 w Przemyślu) – polski historyk, politolog, znawca dziejów Rosji oraz krajów Europy Środkowej i Wschodniej.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1967 ukończył studia na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, w latach 1968-1973 wykładał historię w Studium Nauczycielskim w Przemyślu, w latach 1974-1975 był wykładowcą Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie, w latach 1974-1980 także nauczycielem w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Przemyślu. W 1979 obronił pracę doktorską. W latach 1981-1984 odbył staż habilitacyjny w Akademii Nauk Społecznych PZPR. Do roku 1990 pracownik Instytutu Historii Ruchu Robotniczego w Wyższej Szkole Nauk Społecznych i Akademii Nauk Społecznych PZPR, w latach 1986-1990 kierował Zakładem Historii Polskiego Ruchu Robotniczego ANS PZPR. W 1984 habilitował się na podstawie pracy Stronnictwo Pracy 1937-1950: ze studiów nad dziejami najnowszymi chadecji w Polsce w Wyższej Szkole Nauk Społecznych. W 1991 mianowany profesorem nadzwyczajnym, w 1995 otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Od 1991 był pracownikiem Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie (później Uniwersytetu Rzeszowskiego), wykładał też Wyższej Szkole Informatyki i Zarządzania w Rzeszowie. Redaktor naczelny pism: "Polska i jej wschodni sąsiedzi" (1997-2009), "Studia Społeczno-Polityczne" (2007-2009).

Wybrane publikacje | edytuj kod

  • Przemyskie rady robotnicze w latach 1918-1919 : referat z sesji popularno-naukowej Echa Rewolucji Październikowej w Przemyślu, odbytej w dniu 28 października 1977 r., Przemyśl: PTH - WAP 1977.
  • Stanisław Łańcucki, Warszawa: "Książka i Wiedza" 1985.
  • Stronnictwo Demokratyczne w systemie politycznym Polski Ludowej, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1985.
  • Kwestia robotnicza w myśli społecznej kościoła rzymskokatolickiego a chrześcijańska demokracja w Polsce 1891-1950, Warszawa: ANS, 1987.
  • Stronnictwo Pracy 1937-1950: ze studiów nad dziejami najnowszymi chadecji w Polsce, Warszawa: PWN 1988.
  • Dzieje Dymitriad 1602-1614, t. 1: Nadzieje i oczekiwania, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe ANS 1990.
  • Dzieje Dymitriad 1602-1614, t. 2: Na rozdrożu dziejów, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe ANS 1990.
  • Mit Rosji: studia z dziejów i filozofii rosyjskich elit,, t. 1-2, Rzeszów: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej 1994.
  • Polska 1980-1990: kalendarz dekady przełomu, Rzeszów: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej 1995.
  • Polska 1991-1995: kalendarz wydarzeń, Rzeszów: Wydawnictwo Wyższej Szkoły Pedagogicznej 1997.
  • Dzieje wielkiej smuty, Katowice: "Śląsk" 1999[1].
  • Carowie i cesarze Rosji: szkice biograficzne, Warszawa: Fakty 2001.
  • Cywilizacja rosyjska, t. 1-3, Warszawa: "Książka i Wiedza" 2004-2009.
  • Iwan Groźny, Warszawa: "Świat Książki" 2006.
  • Dymitr Samozwaniec i Maryna Mniszech, Warszawa: Świat Książki 2009.
  • (redakcja) Wiaczesław Szalkiewicz, Świat myśli słowiańskiej: z historii filozofii i myśli społeczno-politycznej narodów słowiańskich, pod red. Andrzeja Andrusiewicza, Rzeszów - Boguchwała: Max - Druk Drukarnia Medyczna Aneta i Grzegorz Siewiorek, Monika Micek-Wilk 2009.
  • Piotr Wielki: prawda i mit, Warszawa: Świat Książki 2011.
  • Katarzyna Wielka: prawda i mit, Warszawa: Świat Książki 2012.
  • Krwawa dekada. Polska interwencja w Rosji 1602-1612: dyplomacja, samozwańcy, wojna, Kraków: Wydawnictwo Literackie 2013.
  • Romanowowie: imperium i familia, Kraków: Wydawnictwo Literackie 2014.
  • Aleksander I: wielki gracz, car Rosji - król Polski, Kraków: Wydawnictwo Literackie 2015.
  • Kierenski. Czerwony Liberał, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2016[2]
  • Złoty sen, 2016
  • Trzeci Rzym. Z dziejów rosyjskiego nacjonalizmu, Kraków: Wydawnictwo Literackie 2019.

Przypisy | edytuj kod

  1. Recenzja: Henryk Wisner "Zapiski Historyczne" 66 (2001), z. 2/3 s. 191-193. Hieronim Grala "dzieło to zarówno pod względem samej formuły jak i z powodu niefrasobliwego podejścia do źródeł, tudzież zgoła nihilistycznego stosunku do poważnej części literatury przedmiotu wymyka się jakimkolwiek próbom oceny merytorycznej" (Stosunki polsko-moskiewskie (XVI - połowa XVII w.) w świetle najnowszych publikacji, "Barok" 3 (1997), nr 2/6/, s. 244 [1]
  2. Kierienski : czerwony liberał / Andrzej Andrusiewicz.. Prosto do informacji - katalog zbiorów polskich bibliotek naukowych. [dostęp 2019-12-22].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Andrusiewicz" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy