Andrzej Bartnicki


Andrzej Bartnicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Andrzeja Bartnickiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Andrzej Bartnicki (ur. 25 czerwca 1933 w Raczynie, zm. 16 marca 2004 w Warszawie) – polski profesor historii dziejów powszechnych.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończył studia historyczne na Uniwersytecie Warszawskim w 1957 roku[1]. Następnie rozpoczął pracę w Instytucie Historycznym UW, gdzie doktoryzował się w 1966 i habilitował w 1973[1]. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1981 roku[2].

Zajmował się m.in. dziejami kolonializmu europejskiego w XIX i XX wieku, historii Afryki, ze szczególnym uwzględnieniem Etiopii. Znawca historii dyplomacji, a zwłaszcza polityki zagranicznej Wielkiej Brytanii i Stanów Zjednoczonych. W 1976 roku współtworzył, a następnie w latach 1976–1979 kierował Ośrodkiem Studiów Amerykańskich UW. Z jego inicjatywy w 1976 roku powstało czasopismo „American Studies”, poświęcone szeroko rozumianej problematyce amerykanistycznej.

Od lutego 1979 do stycznia 1981 był zastępcą kierownika Wydziału Nauki i Oświaty Komitetu Centralnego PZPR[3].

W 1994 we współpracy z Towarzystwem Naukowym „ATENA” i przy wsparciu władz lokalnych, zorganizował Wyższą Szkołą Humanistyczną w Pułtusku. Był też jej pierwszym rektorem, aż do śmierci w 2004 roku. Doprowadził uczelnię, prowadzącą w początkowym okresie jedynie studia licencjackie, do uzyskania prawa nadawania stopni naukowych doktora w dziedzinie historii i nauki o polityce.

W czerwcu 1997 otrzymał tytuł honorowego obywatela Pułtuska[2]. Jego imię nosi również Biblioteka Główna AH w Pułtusku.

Pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera 31C-tuje-16)[4].

Uczniowie | edytuj kod

Do grona jego uczniów należą: Henryk Bułhak, Zbigniew Kwiecień, Michał Leśniewski, Krzysztof Michałek, Lidia Milka-Wieczorkiewicz, Joanna Modrzejewska-Leśniewska, Lidia Mularska-Andziak, Halina Parafianowicz, Mikołaj Szczepkowski, Andrzej Szcześniak, Bogusław Winid.

Wybrane publikacje | edytuj kod

Autor i redaktor kilkudziesięciu książek, m.in.:

  • Walka o Mandżurię. Z dziejów ekspansji kolonialnej na dalekim Wschodzie, Warszawa 1965,
  • Traktat wersalski. Narodziny systemu wersalsko-waszyngtońskiego, Warszawa 1967,
  • Konflikty kolonialne, 1869-1939, Warszawa 1971;
  • Pierwszy front II wojny światowej. Konflikt włosko-etiopski, 1935-1936, Warszawa 1971,
  • Egipt i Sudan w polityce Wielkiej Brytanii, 1882-1936, Warszawa 1974,
  • Historia Etiopii, (współautor) Wrocław 1971, II wyd. 1987,
  • Walka o Morze Czerwone, 1527-1868, Warszawa 1993,
  • Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki, t.I-V, (współred., współaut.) Warszawa 1995,
  • Historia Afryki do początku XIX wieku, (współred., współaut.) Wrocław 1996,
  • Zarys dziejów Afryki i Azji. Historia konfliktów 1869-2000, 2000.

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Pierwszy rektor (pol.). Akademia Humanistyczna im. Aleksandra Gieysztora w Pułtusku. [dostęp 2017-04-30].
  2. a b prof. dr hab. Andrzej Bartnicki (pol.). pultusk.pl. [dostęp 2017-04-30].
  3. Włodzimierz Janowski, Aleksander Kochański Informator o strukturze i obsadzie personalnej centralnego aparatu PZPR 1948-1990, pod red. Krzysztofa Persaka, wyd. ISP PAN, Warszawa 2000, s. 121
  4. Niektóre znane osoby, spoczywające na Cmentarzu Wojskowym (pol.). Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Warszawie. [dostęp 2017-04-30].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):Identyfikatory zewnętrzne:
Na podstawie artykułu: "Andrzej Bartnicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy