Andrzej Buncol


Andrzej Buncol w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Bernard Buncol, pseudonim Krupniok (ur. 21 września 1959 w Gliwicach) – polski piłkarz, pomocnik, reprezentant Polski, srebrny[a] medalista Mistrzostw Świata 1982, zdobywca Pucharu UEFA z Bayer 04 Leverkusen (1988).

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Andrzej Buncol rozpoczynał swoją karierę klubową w Piaście Gliwice, w którym grał do roku 1979, kiedy to przeszedł do Ruchu Chorzów, zespołu mistrza Polski. Tam grał w I lidze dwa sezony. W tym czasie wyróżniał się na tyle, że stał się podstawowym zawodnikiem reprezentacji Polski. Debiutował w niej 17 lutego 1980 roku w Marrakeszu meczem z Marokiem (0:1). Zimą 1981 roku zmienił barwy klubowe i został zawodnikiem Legii Warszawa. W następnym roku pojechał z reprezentacją prowadzoną przez Antoniego Piechniczka na mundial do Hiszpanii. Na turnieju rozegrał wszystkie pełne mecze, zdobył również gola[1] w meczu z Peru w pierwszej rundzie turnieju, wygranym 5:1, grał także w meczu o trzecie miejsce z Francją (3:2). Triumfy święcił również z klubem, jednak tylko krajowe. Nie zdobył z Legią tytułu mistrza Polski, a jedynie tytuły wicemistrzowskie w 1985 i 1986 roku. W roku 1986 pojechał na Mistrzostwa Świata do Meksyku, a od razu po nich zakończył występy w reprezentacji.

Po zakończeniu mundialu wyemigrował do Niemiec Zachodnich, gdzie przyjął obywatelstwo (nie zrzekając się polskiego)[2] i kontynuował karierę klubową. Grał w zespołach: FC Homburg (1986/1987), Bayer 04 Leverkusen (1987–1992), gdzie był niekwestionowaną gwiazdą i zdobył Puchar UEFA w roku 1988, oraz Fortunie Düsseldorf, w której zakończył karierę piłkarską w 1996 roku. W swoich występach w Bundeslidze zdobył 17 bramek[3]. Atutami Buncola jako piłkarza były niesamowite umiejętności techniczne i konstruowania akcji.

Od 2014 członek Klubu Wybitnego Reprezentanta[4].

Uwagi | edytuj kod

  1. a b Polska drużyna zajęła III miejsce, jednak przysługiwał za nie srebrny medal (zdobywcy II miejsca dostawali medal srebrny pozłacany).

Przypisy | edytuj kod

  1. Pracowity cherubinek z ładną buzią. Andrzej Buncol wyglądem wprowadzał w błąd rywali. katowice.wyborcza.pl. [dostęp 2018-06-30].
  2. Andrzej Buncol. Przedwcześnie stracony dla polskiego futbolu. sport.onet.pl. [dostęp 2018-06-30].
  3. Wybór Orła wszech czasów. Andrzej Buncol - sylwetka. eurosport.interia.pl. [dostęp 2018-06-30].
  4. Nowi członkowie Klubu Wybitnego Reprezentanta [dostęp: 2014-10-16]

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrzej Buncol" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy