Andrzej Chołoniewski (duchowny)


Andrzej Chołoniewski (duchowny) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Myszka Chołoniewski herbu Korczak (ur. 9 lipca 1744, zm. 1819) – duchowny katolicki, święcenia kapłańskie przyjął w 1767, w 1804 mianowany biskupem pomocniczym łucko-żytomierskim.

W 1768 roku został przyjęty do loży wolnomularskiej przy Królewskim Sycylijskim Pułku Piechoty w Neapolu[2].

Odznaczony Orderem Świętego Stanisława w 1790 roku[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. David M. Cheney, www.catholic-hierarchy.org
  2. Ludwik Hass, Wolnomularze polscy w lożach Zachodu: dwie pierwsze dekady XIX wieku, w: Ars Regia 7/8, 13/14, 1998-1999, s. 131.
  3. Ciąg dalszy Kalendarzyka narodowego i obcego na rok ... 1792 czyli II część, z konstytycyami od roku 1788 dnia 6 października do roku 1791 dnia 23 grudnia przez daty oznaczonemi, s. 417.

Bibliografia | edytuj kod

  • Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrzej Chołoniewski (duchowny)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy