Andrzej Ciemniewski


Andrzej Ciemniewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Ciemniewski herbu Prawdzic – poseł na sejm grodzieński (1793).

Syn Jana Ciemniewskiego, sędziego ziemi różańskiej i Marianny Okęckiej. W 1794 ożenił się z Anielą Piotrowską.

Kancelista Departamentu Skarbowego Rady Nieustającej. Drugi kancelista Wydziału Policji Kancelarii Straży Praw[1].

Był jednym z najwybitniejszych mówców patriotycznych na sejmie grodzieńskim w 1793 roku. Gwałtownie protestował przeciwko podpisaniu traktatu podziałowego z Imperium Rosyjskim. Przeforsował uchwałę sejmową, pozbawiającą pensji przebywających za granicą przywódców konfederacji targowickiej i dygnitarzy, którzy nie wypełniali swych funkcji urzędowych.

W czasie insurekcji kościuszkowskiej był członkiem Rady Zastępczej Tymczasowej w Wydziale Skarbowym i Komisji Porządkowej Księstwa Mazowieckiego.

Bibliografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Józef Wojakowski, Straż Praw, Warszawa 1982, s. 118-119.
Na podstawie artykułu: "Andrzej Ciemniewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy