Andrzej Dąbrowski (piosenkarz)


Andrzej Dąbrowski (piosenkarz) w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Dąbrowski (ur. 13 kwietnia 1938 w Wilnie[1]) – polski piosenkarz, perkusista, kompozytor, dziennikarz, fotografik, a także kierowca rajdowy (wicemistrz Polski w rajdach samochodowych w 1957).

Absolwent krakowskiego Liceum Muzycznego oraz Wydziału Instrumentalnego Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie (w klasie perkusji Józefa Stojki).

Od 1981 honorowy członek Związku Profesjonalnych Muzyków w Fort Worth w Teksasie[2]. Jako fotografik miał pięć wystaw indywidualnych[3].

W 2005 uczestniczył w koncercie Wiosna Polaków. W 2013 brał udział w jubileuszowym 50. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu. Ponownie na deskach opolskiej sceny wystąpił w 2017 i 2018.

Spis treści

Muzyk | edytuj kod

Perkusista | edytuj kod

Działalność muzyczną rozpoczął jeszcze w czasie nauki w szkole średniej w jazzowym trio Wojciecha Karolaka. Profesjonalnym debiutem był w 1958 udział w Zaduszkach Jazzowych, gdzie wystąpił jako perkusista w trio Andrzeja Kurylewicza. Z zespołem tym wystąpił także w tym samym roku na I Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Jazzowej Jazz Jamboree '58 w Warszawie.

Był perkusistą polskich grup jazzowych, m.in. Andrzeja Kurylewicza (1958-1961), Jana Ptaszyna Wróblewskiego (1961-1966), a także Krzysztofa Komedy, Jerzego Miliana, Włodzimierza Nahornego, Zbigniewa Namysłowskiego, Krzysztofa Sadowskiego, Andrzeja Trzaskowskiego oraz Michała Urbaniaka. Współpracował też m.in. z Andrzejem Cudzichem, Urszulą Dudziak, Adamem Makowiczem, Jerzym Matuszkiewiczem, Januszem Muniakiem, Tomaszem Stańką, Jarosławem Śmietaną i Ten Typ Mes.

Towarzyszył gwiazdom światowego jazzu na estradzie i w studiach nagrań (m.in. takim artystom jak: Josephine Baker, Stan Getz, Don Ellis, Art Farmer, Johnny Griffin, Jon Hendricks, Rolf Kuhn, Bud Powell, Lucky Thompson, Bernt Rosengren).

Współpracował z Filharmonią Krakowską oraz z Orkiestrą Polskiego Radia, a także z zespołem kameralnym Musica Antiqua et Nova.

Występował na Jazz Campingu Kalatówki w latach 1959, 1999, 2001, 2004, 2006 i 2009. Brał udział w Festiwalu Jazzowym w Sopocie w 2007 i w Bielskiej Zadymce Jazzowej w 2008 [4].

Najważniejszy repertuar instrumentalny | edytuj kod

  • Don Ellis Jazz Jamboree 62
  • Stan Getz w Polsce
  • Jazz Wreckers
  • Polish Jazz Quartet
  • Go right
  • Kurylewicz Kwintet
  • Over the rainbow
  • Pani Ptakowa
  • Time for Love
  • Vivian Buczek
  • Solar
  • Z lotu ptaka

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • w latach 1958-1964 – tytuły najlepszego perkusisty jazzowego w plebiscycie czytelników miesięcznika „Jazz"
  • tytuł najlepszego perkusisty „Bloku Wschodniego” w ankiecie zachodnioniemieckiego magazynu „Jazz Podium"
  • 2007 – nadal znalazł się w pierwszej dziesiątce najlepszych polskich perkusistów jazzowych w ankiecie czytelników miesięcznika „Jazz Forum[2].

Wokalista | edytuj kod

Jako wokalista jazzowy zadebiutował w roku 1965, jako piosenkarz wykonujący prócz jazzu muzykę pop – w 1970. Śpiewał standardy muzyki światowej, własne kompozycje, a także piosenki napisane przez popularnych kompozytorów muzyki rozrywkowej (m.in. takich, jak: Wojciech Karolak, Antoni Kopff, Jerzy Milian, Włodzimierz Nahorny, Ryszard Poznakowski, Jan „Ptaszyn” Wróblewski) i autorów tekstów (np. Andrzej Bianusz, Maria Czubaszek, Jonasz Kofta, Wojciech Młynarski, Agnieszka Osiecka).

Koncertował w Europie (m.in. Czechosłowacja, Norwegia, RFN, Szwecja), USA, Indie i ZSRR. Nigdy nie obchodził żadnego jubileuszu ani benefisu z okazji swej działalności estradowej.

Występował także w duetach, m.in. z Renatą Danel, Anią Dąbrowską, Krystyną Prońko, Dorotą Miśkiewicz, Urszulą Sipińską, Marianną Wróblewską; ostatnio z Ten Typ Mes i z Andrzejem Marcysiakiem z zespołu Andre (disco polo).

Piosenki (wybór) | edytuj kod

Nagrody i wyróżnienia | edytuj kod

  • 1970 – Grand Prix na Krajowym Festiwalu Polskiej Piosenki w Opolu za Zielono mi[5]
  • 1970 – tytuł najlepszego wokalisty jazzowego w ankiecie czytelników „Jazz Forum”
  • 1971 – tytuł najlepszego wokalisty jazzowego w ankiecie czytelników „Jazz Forum”
  • 1972 – Grand Prix na KFPP w Opolu za Do zakochania jeden krok
  • 1972 – Grand Prix na Międzynarodowym Festiwalu Piosenki w Sopocie[6]
  • 1972 – II nagroda na Coupe d'Europe w Gmünden w Austrii (wraz z Marylą Rodowicz i Zdzisławą Sośnicką)
  • 1972 – tytuł piosenkarza roku
  • 1972 – Srebrny Gwóźdź Popularności w plebiscycie „Kuriera Polskiego
  • 1973 – nagroda specjalna na festiwalu w Rostoku (NRD)
  • 1974 – Grand Prix na KFPP w Opolu za piosenkę Niewczesna miłość[7]
  • 2007 – znalazł się nadal w pierwszej dziesiątce najlepszych polskich wokalistów jazzowych w ankiecie czytelników miesięcznika „Jazz Forum”[2]

Dyskografia | edytuj kod

Solowa | edytuj kod

  • 1970 – Andrzej Dąbrowski: Zielono mi (EP, Muza N-0594)
  • 1970 – Andrzej Dąbrowski: Przygoda z Marią (EP, Muza N-0624)
  • 1972 – Andrzej Dąbrowski: Do zakochania jeden krok (LP, Pronit SXL-0768)
  • 1974 – Andrzej Dąbrowski (LP, Pronit SXL-1093)
  • 1981 – Andrzej Dąbrowski Live z Klubu Akwarium (LP, Poljazz PSJ-95)
  • 1986 – Andrzej Dąbrowski: Mundial Song (SP, Muza SS-824)
  • 1995 – Andrzej Dąbrowski: Time for love (CD, Polonia Records)
  • 1997 - Andrzej Dąbrowski: Zielono mi (CD, Polskie Nagrania)
  • 2003 - Niepokonani - Andrzej Dąbrowski: Dziewczyny perkusisty (CD, Universal Music Polska)
  • 2006 – Andrzej Dąbrowski: Szeptem (CD, Sonic Records)
  • 2010 – Andrzej Dąbrowski: W ogrodzie wyobrażeń (CD, MTJ – Studio Nowacki)
  • 2011 - Andrzej Dąbrowski & Zbigi Band: Zakochaj się dopóki czas (CD, Polskie Radio SA)
  • Andrzej Dąbrowski: 20 lat MPiF (Pocztówka, PWP Ruch R=-0141-u)
  • Platynowa kolekcja – Moje piosenki: Andrzej Dąbrowski (CD, Media Way)
  • Platynowa kolekcja – Złote przeboje: Andrzej Dąbrowski (CD, GM Distribution)

Sesyjna | edytuj kod

  • 1958 – Wanda Warska: Jazz '58 (LP, Muza L-0246)
  • Kurylewicz Quartet (EP, Veriton V-254)
  • Trio Wojciecha Karolaka (EP, Muza N-0200)
  • 1959 – Spotkanie z Conoverem w Polsce (LP, Muza L-0291)
  • 1960 – Stan Getz: Stan Getz w Polsce (LP, Muza L-0329)
  • 1960 – The Wreckers (EP, Pronit N-0133)
  • 1960 – The Folks That Live On The Hill / C Jam Blues (SP, Muza SP-58)
  • 1961 – Wanda Warska (SP, Muza SP-53)
  • 1961 – Somnambulists (LP, Muza L-0348)
  • 1962 – Jazz Jamboree '62 vol. 3 (LP, Muza L-0396)
  • 1962 – Jazz Jamboree '62 vol. 4 (LP, Muza L-0397)
  • 1962 – Don Ellis: Jazz Jamboree '62 vol. 1 (LP, Muza L-0394)
  • 1962 – Wanda Warska (EP, Muza N-0202)
  • 1962 – Kurylewicz Quartet (EP, Muza N-0201)
  • Andrzej Kurylewicz Quintet: Go right (LP, Muza XL-0186)
  • 1964 – Jazz Jamboree '64 Nr 1 (LP, Muza XL-0606)
  • 1965 – Polish Jazz Quartet, Polish Jazz vol. 3 (LP, PN Muza XL 0246)
  • 1965 – Jazz Jamboree '65 vol. 2 (LP, Muza XL-0286)
  • 1968 – Urbaniak's Orchestra: LP, (Atlas ARLP101x)
  • 1969 – New Faces in Polish Jazz JJ'69 (LP, Muza XL-0579)
  • 1970 – Krzysztof Sadowski: And His Hammond Organ (LP, Muza XL-0606)
  • 1971 – Grupa Organowa Krzysztofa Sadowskiego (EP, Muza N-0645)
  • 1973 – All Stars: After hours (LP, Muza SX-1033)
  • 1978 – Jan Ptaszyn Wróblewski Quartet: Flyin’ Lady (LP, Muza SX-1690)
  • 1980 – Jan Ptaszyn Wróblewski Quartet: Z lotu ptaka (LP, Poljazz PSJ-91)
  • 1984 – Jan Ptaszyn Wróblewski: Towarzystwo Nostalgiczne Swingulans (LP, Muza SX-2218)
  • 1991 – Stan Getz: In Warsaw (LP, Muza SX-3007)

Składanki | edytuj kod

  • Jan Zalewski i jego piosenki (LP, Pronit SX-1639)
  • 1970 – Mikrofon i ekran – Opole ’70 (LP, Muza SXL-0635)
  • 1971 – Premiery – Opole ’71 (LP, Muza SXL-0757)
  • 1971 – Radiowa piosenka miesiąca 1971 (LP, Muza XL-0824)
  • 1972 – Mini propo Popołudnia z Młodością vol. 2 (LP, Muza SXL-0850)
  • 1972 – Dyskoteka 4 (LP, Muza SXL-0879)
  • 1972 – Mikrofon i ekran – Opole ’72 (LP, Muza SXL-0848)
  • 1973 – Na skrzydłach wiatru (LP, Pronit SXL-0928)
  • 1973 – Premiery – Opole ’73 (3) (LP, Muza SXL-0990)
  • 1974 – Powracające melodyjki – Przeboje 30-lecia (1) (LP, Muza SX-1104)
  • 1974 – Niechaj żyje para młoda (LP, Muza SXL-1111)
  • 1974 – Opole ’74 – Premiery (LP, Muza SXL-1131)
  • 1975 – Opole ’75 (LP, Muza SX-1217)
  • 1975 – Dyskoteka 8 (LP, Muza SX-1213)
  • 1975 – Polska gola (LP, Pronit SX-1326)
  • 1975 – Jazz Jamboree '75 vol. 1 (LP, Muza SX-1339)
  • 1976 – Za zdrowie pań (LP, Muza SX-1216)
  • 1977 – Kocham swoje miasto – Warszawa w piosence (LP, Muza SX-1519)
  • 1984 – Przeboje 40-lecia vol. 3 (LP, Muza SX-2203)
  • 1986 – Ryszard Poznakowski: Szał by night (LP, Muza SX-2266)
  • 1990 – Prywatka z Bolterem (LP, Muza SX-2816)

oraz wiele EP, SP i pocztówek dźwiękowych

Współpraca z prasą | edytuj kod

Współpracował z „Przekrojem” i pismem „Motor” jako autor reportaży ilustrowanych własnymi fotografiami (reportaże dotyczyły podróży po świecie, jakie odbywał, koncertując). Pisał także relacje z koncertów i recenzje dla czasopism o tematyce jazzowej („Jazz”, „Jazzi”), a także dla kącika jazzowego w „Panoramie”.

Jest też autorem felietonów dla „Polityki”, w których krytykował działalność Polskiego Radia i Telewizji, jak również życia estradowego w Polsce.

11 lat należał do zespołu redakcyjnego tygodnika „Motor”. Pisze artykuły o caravaningu, raporty z dróg, testuje samochody, pisze o bezpieczeństwie ruchu drogowego. 3 lata prowadził dział motoryzacji w miesięczniku „Gentleman”.

Za swoje artykuły o tematyce motoryzacyjnej zdobył wyróżnienie Złotego Koła Kierownicy. Należy do Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.

Radio | edytuj kod

W latach 70. przez 5 lat współpracował z Programem III Polskiego Radia, gdzie prowadził audycje muzyczne: Trzy kwadranse jazzu oraz Z wokalistyką na Ty[8].

Telewizja | edytuj kod

Pojawia się czasem w porannych programach TVP, na Festiwalu Top Trendy w Sopocie, prezentuje nową CD z zespołem Zbigi Band. W 2010 Andrzej Dąbrowski nagrał nową wersję piosenki „Do zakochania jeden krok” wraz z Ędwardem Ąckim (kreowanym przez Szymona Majewskiego) dla programu Szymon Majewski Show. Odcinek z tym nagraniem został wyemitowany 15 marca 2010.

Kierowca rajdowy | edytuj kod

Przez 50 lat uczestniczenia w wyścigach i rajdach samochodowych 63 razy znalazł się na podium.

W mistrzostwach Polski po raz pierwszy wziął udział w 1957, kiedy zdobył tytuł wicemistrza. 4 razy brał udział w Rajdzie Polski. W 1975 znalazł się w rajdowym Teamie FSO. Wielokrotny Mistrz Polski Dziennikarzy (w latach: 1991, 1992, 1993, 1995, 2004, 2007)[9].

Odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Lidia Becela: Kto jest kim w Polsce: informator biograficzny. Wydawn. Interpress, 1989, s. 211. ISBN 978-83-223-2491-2.
  2. a b c Andrzej Dąbrowski, ciekawostki, odznaczenia, tytuły
  3. andrzejdabrowski.com, andrzejdabrowski.com [dostęp 2018-03-21] .
  4. andrzejdabrowski.com, andrzejdabrowski.com [dostęp 2018-03-21] .
  5. Opole 1974 - XII KFPP (pol.). festiwalopole.com. [dostęp 2012-05-27].
  6. Sopot Festival '72 – XII Międzynarodowy Festiwal Piosenki Sopot (pol.). bart.sopot.pl. [dostęp 2012-05-27].
  7. Opole 1970 - VIII KFPP (pol.). festiwalopole.com. [dostęp 2012-05-27].
  8. www.andrzejdabrowski.com, andrzejdabrowski.com [dostęp 2018-03-21] .
  9. Andrzej Dąbrowski, rajdowiec
  10. Spotkanie twórców i artystów polskiej estrady. „Nowiny”. 146, s. 2, 2 lipca 1979. 
  11. a b MKiDN - Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego [dostęp 2018-01-14]  (pol.).
  12. Złoty Fryderyk 2018 (pol.). zpav.pl. [dostęp 2018-04-24].

Bibliografia | edytuj kod

  • Wolański R., Leksykon Polskiej Muzyki Rozrywkowej, Warszawa 1995, Agencja Wydawnicza MOREX, ​ISBN 83-86848-05-7​, tu hasło Dąbrowski Andrzej, s. 37, 38.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Dąbrowski (piosenkarz)" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy