Andrzej Gołota


Andrzej Gołota w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Jan Gołota, w trakcie kariery zawodowej Andrew Golota (ur. 5 stycznia 1968 w Warszawie) – polski bokser, brązowy medalista olimpijski z Seulu i mistrzostw Europy z Aten, zawodowy mistrz Ameryki Północnej federacji IBF, czterokrotny mistrz Polski w wadze ciężkiej.

Spis treści

Kariera amatorska | edytuj kod

Startował w barwach Legii Warszawa, był czterokrotnym mistrzem Polski (1986–90). Zdobywał medale na imprezach międzynarodowych. W 1985 został wicemistrzem świata juniorów (przegrał w finale z Kubańczykiem Félixem Savónem). We wrześniu 1986 w Kopenhadze został mistrzem Europy juniorów w wadze ciężkiej pokonując 4:1 reprezentanta ZSRR, Nikołaja Seturi[2][3]. W 1988 odniósł największy sukces w karierze amatorskiej: zdobył brązowy medal na Igrzyskach Olimpijskich w Seulu. W walce półfinałowej z Koreańczykiem Baikiem Hyun-Manem doznał kontuzji (rozcięcie łuku brwiowego). Reprezentował Polskę na Mistrzostwach Europy (Turyn 1987, ćwierćfinał i Ateny 1989, brązowy medal) i świata (Moskwa 1989). Ogółem jako amator stoczył 114 walk, z czego 99 wygrał, 2 zremisował i 13 przegrał.

Kariera zawodowa | edytuj kod

Zawodową karierę rozpoczął 7 lutego 1992 w Milwaukee, pokonując Roosevelta Shulera. Do końca 1992 stoczył siedem zwycięskich walk.

16 maja 1995 w Atlantic City wygrał z Samsonem Poʻuhą z Tonga (nokaut w piątej rundzie)[4]. 15 marca 1996 Gołota zwyciężył przez techniczny nokaut Amerykanina Danella Nicholsona.

Kolejnym rywalem Gołoty miał być słynny Riddick Bowe, w tej sytuacji promotorzy przeciwstawili byłemu mistrzowi świata pogromcę jego niedoszłego przeciwnika. Walka w nowojorskiej Madison Square Garden (11 lipca 1996) zakończyła się dyskwalifikacją Gołoty za ciosy poniżej pasa. Zdarzeniu towarzyszyła bijatyka wokół ringu, w szpitalu znaleźli się m.in. menedżer Gołoty Lou Duva, a także sam Gołota, uderzony w głowę radiotelefonem[5].

Ciosy poniżej pasa potwierdziły opinię o Gołocie jako o bokserze często faulującym, ale walka z Bowem przyniosła mu także wiele pozytywnych opinii. Prowadził z nim wyrównany pojedynek, przez długi czas prowadząc na punkty. Zyskany rozgłos wykorzystano do zorganizowania walki rewanżowej, która odbyła się 14 grudnia 1996 w Atlantic City. Ponownie pojedynek zakończył się dyskwalifikacją Gołoty za nieczyste ciosy, ale Polak był jeszcze bliższy zwycięstwa niż w pierwszym pojedynku. Riddick Bowe w drugiej walce z Andrzejem Gołotą po raz drugi i trzeci w karierze leżał na deskach. W chwili dyskwalifikacji Polak prowadził na punkty u wszystkich sędziów[6].

Pomimo dwóch kolejnych porażek, w następnej walce Gołota stanął przed pierwszą w karierze szansą zdobycia tytułu mistrza świata w wadze ciężkiej organizacji WBC. 4 października 1997 w Atlantic City, w pojedynku z Brytyjczykiem Lennoxem Lewisem, został jednak znokautowany już w pierwszej rundzie[7].

Po tej porażce Gołota wygrał w sześciu następnych walkach, między innymi z byłym mistrzem świata WBC i WBA, Timem Witherspoonem. Pojedynek ten odbył się 2 października 1998 w Hali Ludowej we Wrocławiu i był pierwszą zawodową walką Gołoty w Polsce. Walka ta była transmitowana przez telewizję Polsat i przyniosła wysoką oglądalność - prawie 12,5 miliona widzów[8]. Walka ta otworzyła mu możliwość pojedynku eliminacyjnego WBC z Michaelem Grantem. 20 listopada 1999 w Atlantic City Gołota był bliski pokonania Granta, w pierwszej rundzie dwukrotnie kładąc rywala na deski i prowadząc przez większość walki na punkty. Jednak w dziesiątej rundzie (pojedynek był zakontraktowany na 12 rund) zaliczył nokdaun i odmówił kontynuowania dalszej walki[9].

20 października 2000 w Detroit zmierzył się z Mikiem Tysonem. Już w pierwszej rundzie Polak był liczony, a w przerwie między drugą i trzecią rundą odmówił kontynuowania walki, zszedł z ringu i udał się do szatni[10]. W 2001 wprawdzie komisja boksu stanu Michigan uznała walkę za nieodbytą (wykryto niedozwolone substancje w organizmie Tysona), jednak kariera Gołoty wydawała się ostatecznie zakończona.

Po tej walce Gołota miał trzyletnią przerwę w boksowaniu. Od 2003 stoczył kilka zwycięskich walk, a 27 kwietnia 2004, w walce z Chrisem Byrdem, dostał drugą szansę walki o pas mistrzowski, tym razem organizacji IBF. Pojedynek zakończył się remisem[11].

Następna walka to trzecia próba walki o pas mistrza świata (tym razem organizacji WBA). 13 listopada 2004 Gołota przegrał na punkty z Johnem Ruizem po kontrowersyjnym werdykcie (111:114, 111:114, 112:113) przy stosunku celnych ciosów 141-103 na korzyść Gołoty[12].


22 maja 2005 Gołota podczas gali w hali United Center w Chicago został znokautowany w 53 sekundzie walki przez Lamona Brewstera w swojej czwartej walce o tytuł mistrza świata federacji WBO[13].

Walka Gołota-McBride.

Po tej walce Gołota miał kolejną, tym razem dwuletnią przerwę w boksowaniu. Na ring powrócił 9 czerwca 2007, pokonując w Katowicach Amerykanina Jeremiego Batesa w drugiej rundzie przez techniczny nokaut[14]. W kolejnej walce, 6 października 2007 w hali Madison Square Garden w Nowym Jorku, pokonał Irlandczyka Kevina McBride w szóstej rundzie, także przez techniczny nokaut, zdobywając tytuł mistrza Ameryki Północnej federacji IBF[15].

19 stycznia 2008 w Madison Square Garden zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów na punkty z Mikiem Mollo zdobywając pas mistrza Ameryki ŁacińskiejWBA Fedelatin wagi ciężkiej[16].

7 listopada 2008 w Chengdu zmierzył się z Rayem Austinem o pas WBC USNBC. Gołota przegrał przez techniczny nokaut po pierwszej rundzie. W trzeciej sekundzie pojedynku zaliczył nokdaun. 40 sekund później doznał kontuzji lewego ramienia i choć dotrwał do końca rundy, musiał zrezygnować z dalszej walki.


24 października 2009 podczas gali Polsat Boxing Night której stawką był pas IBF International w Łódzkiej Hali Atlas przegrał z Tomaszem Adamkiem przez TKO w piątej rundzie.

3 listopada 2012 w Łódzkiej Atlas Arenie miała odbyć się walka na zasadach wrestlingu. Byłoby to trzecie starcie Andrzeja Gołoty z Riddickiem Bowe. Pojedynek jednak odwołano.

23 lutego 2013 w Gdańsku, w Ergo Arenie Gołota przegrał w szóstej rundzie przez nokaut z Przemysławem Saletą[17].

25 października 2014 roku w Częstochowie zmierzył się w pożegnalnej walce pokazowej z Danellem Nicholsonem. Organizatorem walki był Marcin Najman[18].

14 grudnia 2017 r. na konferencji prasowej w Zdunach (pow. krotoszyński) ogłoszono powstanie Krotoszyńskiego Klubu Bokserskiego im. Andrzeja Gołoty. W konferencji wziął udział sam Andrzej Gołota. Inauguracja klubu odbyła się 7 listopada 2018 r. w Krotoszynie, podczas wielkiego treningu, w którym również udział wziął Andrzej Gołota. Współtwórcą klubu był m.in. tygodnik Życie Krotoszyna[19][20].

Procesy sądowe | edytuj kod

Według zeznań świadka koronnego Jarosława Sokołowskiego, ps. „Masa” Gołota był członkiem grupy przestępczej Andrzeja Kolikowskiego, ps. „Pershing”, ściągającej haracze. Prokuratura nie potwierdziła tej kwestii i nie wszczęła postępowania przeciw bokserowi[21]. W maju 1990 Gołota pobił we Włocławku gości jednego z lokali, a następnie wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Do Polski powrócił sześć lat później, otrzymując list żelazny. Za pobicie został skazany na karę roku pozbawiania wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na trzyletni okres próby[21].

Gołota utrzymywał kontakt z liderem gangu pruszkowskiego Andrzejem Kolikowskim, ps. „Pershing”, który jako kibic uczestniczył w walkach boksera w Stanach Zjednoczonych, m.in. w pojedynku z Michaelem Grantem w 1999[22]. W wywiadzie prasowym udzielonym w 2004 Gołota stwierdził: „byliśmy kolegami, to prawda”[23].

W roku 2002 Gołotę ścigano listem gończym w USA (za niestawienie się w sądzie w związku z oskarżeniem o podawanie się za policjanta), a w październiku tegoż roku oskarżono go w Polsce o ponowne wdanie się w bijatykę (w hotelu w Sopocie). Został w związku z tym w marcu 2003 zatrzymany, postawiono mu zarzuty i wypuszczono za kaucją 30 000 zł. Dwa miesiące później, po niestawieniu się przezeń na jedną z rozpraw, sąd wydał w lipcu postanowienie o jego aresztowaniu, ale wkrótce – po przedstawieniu przez jego obrońców dowodów na to, że pięściarz w tym czasie przechodził rehabilitację – wycofał to postanowienie. We wrześniu 2004 prokuratura odstąpiła od dalszego prowadzenia z urzędu sprawy pobicia w Sopocie, a poszkodowany zrezygnował z wniesienia przeciw Gołocie oskarżenia prywatnego. Sprawę ostatecznie umorzono[24].

Życie prywatne | edytuj kod

W 1990 poślubił Mariolę (z d. Babicz), z wykształcenia prawniczkę i licencjonowanego sędzię bokserską[25][26]. Mają dwoje dzieci, Alexandrę (ur. 1991) i Andrzeja (ur. 1997)[27][28]. Mieszkają w Chicago.

Odniesienia w kulturze | edytuj kod

  • Do osoby Andrzeja Gołoty odnosił się bezpośrednio tekst utworu „Andrzej Gołota”[29] grupy muzycznej Kazik na Żywo, opublikowany na albumie Las Maquinas de la Muerte (1999) oraz jako singiel.
  • Grupa hip-hopowa Projekt Nasłuch stworzyła w 2011 utwór będący hołdem dla Andrzeja Gołoty[30].
  • W 2016 został wprowadzony do Galerii Sław Boksu - Illinois Boxing Hall of Fame[31].

Udział w programach telewizyjnych | edytuj kod

Reklama | edytuj kod

Wystąpił w amerykańskiej reklamie zachęcającej do udziału w spisie powszechnym Census 2010[33].

Przypisy | edytuj kod

  1. Gołota śmiał się z Adamka. gwizdek24.se.pl, 24 października 2009.
  2. Andrzej Gołota mistrzem Europy. „Trybuna Śląska”. 221, s. 8, 22 września 1986. 
  3. 9. European Junior Championships - Copenhagen, Denmark - September 15-21 1986 (ang.). amateur-boxing.strefa.pl. [dostęp 2017-09-04].
  4. Boxing Encyclopedia (ang.).
  5. Boxing Encyclopedia (ang.).
  6. Boxing Encyclopedia (ang.).
  7. Luis Escobar: Lewis KO's Golata In One (ang.). The Boxing Times.
  8. SATKurier.pl / Polonica / Telewizja Polsat kończy 20 lat – poznajmy jej historie
  9. Boxing Encyclopedia (ang.).
  10. John Gregg: Iron Mike Makes Golota Quit (ang.). The Boxing Times.
  11. Luis Escobar: Champ Byrd And Golota Battle To A Spirited Draw (ang.). The Boxing Times.
  12. John Gregg: Ruiz Dropped Twice Outlasts Golata (ang.). The Boxing Times.
  13. Robert Hoffman, Jacob Chavez: Brewster annihilates Golota! (ang.). Fightnews.com.
  14. Ryszard Koczura: Adamek punishes Pineda; Golota crushes Bates! (ang.). Fightnews.com.
  15. Matt Richardson, Jason Stern: Peter Wakes Up from Nightmare!; McBride Pole-Axed! (ang.). Fightnews.com.
  16. Matt Richardson, Rick Scharmberg: Jones defeats Trinidad! (ang.). Fightnews.com.
  17. Polsat Boxing Night: Gołota vs. Saleta (pol.). bokser.org. [dostęp 29 grudnia 2012].
  18. Ostatnia walka Andrzeja Gołoty, legenda boksu zakończyła karierę (pol.). onet.pl. [dostęp 26-10-2014].
  19. MarcinM. Szyndrowski MarcinM., Krotoszyn: Andrzej Gołota odwiedził halę sportową i wziął udział w oficjalnym uruchomieniu klubu bokserskiego jego imienia [ZDJĘCIA], Gloswielkopolski.pl [dostęp 2018-12-06]  (pol.).
  20. ŁukaszŁ. Cichy ŁukaszŁ., Andrzej Gołota zwiedził Krotoszyn i Zduny [ZDJĘCIA], krotoszyn.naszemiasto.pl, 8 listopada 2018 [dostęp 2018-12-06]  (pol.).
  21. a b Magdalena Rubaj, Maciek Glinka: Gołota, przyjaciel gangsterów?. wiadomosci.wp.pl, 19 kwietnia 2004. [dostęp 2015-01-13].
  22. Ewa Ornacka, Piotr Pytlakowski: Nowy alfabet mafii. Najnowsze losy polskiej przestępczości zorganizowanej. Poznań: Dom Wydawniczy „Rebis”, 2013, s. 99. ISBN 978-83-7818-440-9.
  23. Gołota: nie byłem gorylem „Pershinga”. wiadomosci.wp.pl, 20 kwietnia 2004. [dostęp 2015-01-13].
  24. Gołota wolny od zarzutu. [dostęp 2010-05-29].
  25. Mariola Gołota sędzią bokserskim (zdj. Marcin Kondek)
  26. Nowości – Żona Gołoty zrobi karierę w ringu?
  27. Mistrzowie sportu – ZEW KRWI
  28. Andrzej Gołota przygotowuje się do Wigilii (zdj. Marcin Kondek)
  29. Kazik Staszewski – staszewski.art.pl
  30. News – Projekt Nasłuch – w hołdzie Andrzejowi Gołocie! Nowy numer – Rap Graffiti Breakdance Hip-Hop.pl
  31. Gołota wprowadzony do Galerii Sław Boksu (Illinois Boxing Hall of Fame). boxrec.com. [dostęp 2016-11-07].
  32. 14 par w 12. edycji “Tańca z gwiazdami” (pol.). W: Wirtualne Media [on-line]. www.wirtualnemedia.pl, 2010-09-01. [dostęp 2015-02-16].
  33. Dziennik.pl: Zobacz, jak Gołota pomaga liczyć ludzi (pol.). 2010-05-27. [dostęp 2010-06-02].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrzej Gołota" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy