Andrzej II Halicki


Andrzej II Halicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej II Halicki (ukr: Αндрій II Юрійович), Andrzej Juriewicz, (zm. w 1323) – według Encyklopedii Ukrainoznawstwa ostatni ruski król halicko-wołyński w latach 1308-1323 (według innych źródeł od 1315). Był synem Jerzego I Halickiego (1252-1308), po którym miał odziedziczyć tron halicki. Po śmierci ojca panował wspólnie z bratem, Lwem II. Andrzej rezydował we Włodzimierzu a Lew II w Haliczu.

Spis treści

Walki z Litwą i Tatarami | edytuj kod

Pierwszy wspólny list Andrzeja i Lwa II datowany jest na 9 sierpnia 1316, gdzie nazywają się oni "z bożej łaski, królowie wszystkich ziem (?), Halicza i Włodzimierza". W tym liście odnawiają unię z Krzyżakami, którym obiecują obronę od Tatarów oraz "innych najeźdźców". Pod tym terminem należy rozumieć Litwę, naruszającą nie tylko jedność ale i istnienie halickiego państwa.

Wiadomo, że w drugiej dekadzie XIV w. Litwini wzmocnili nacisk na Wołyń poprzez zdobycie Drohiczyna oraz Brześć. Lata panowania braci były stałą walką przeciwko Gedyminowi.

Umocniono stosunki z polskim królem Władysławem Łokietkiem oraz Krzyżakami oraz starano się zmniejszyć zależność od Złotej Ordy. Przez jakiś czas Andrzej walczył z Mongołami oraz Litwą.

Śmierć | edytuj kod

Według niektórych historyków zmarł razem z bratem Lwem II podczas walk z Tatarami lub Litwinami na Podlasiu. Jan Ostrowski twerdzi, że Andrzej II Halicki został otruty przez bojarów[1].

W maju 1323 król polski Władysław Łokietek w liście do papieża pisał z żalem: „Dwaj ostatni ruscy królowie, będący dla Polski twardą zasłoną od Tatarów opuścili ten świat i po ich śmierci Polska jest bezpośrednio pod tatarskim zagrożeniem”.

Ich śmierć zakończyła sukcesję po Romanie Mścisławowiczu i państwo halickie zostało bez dynastii. Bojarzy haliccy próbowali rządzić państwem samodzielnie. Być może Władysław Łokietek obawiał się, że uciekną się oni pod opiekę Tatarów. Wkrótce jednak element konserwatywny przeważył pośród bojarów i tron został oddany Piastowi mazowieckiego Bolesławowi Trojdenowiczowi, spowinowaconemu z ostatnimi książętami halickimi z dynastii Rurykowiczów poprzez matkę, Marię.

Przodkowie | edytuj kod

Zobacz też | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Jan Ostrowski: Lwów: dzieje i sztuka. Kraków, 1997, s. 12.

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrzej II Halicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy