Andrzej Karweta


Andrzej Karweta w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Karweta (ur. 11 czerwca 1958 w Jeleniu, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – oficer dyplomowany polskiej Marynarki Wojennej w stopniu wiceadmirała, magister inżynier nawigator, w okresie od 1986 do 2002 roku dowódca ORP „Czapla”, ORP „Mewa” i 13. Dywizjonu Trałowców, w latach 2005-2006 zastępca dowódcy 8. Flotylli Obrony Wybrzeża, od 11 listopada 2007 roku dowódca Marynarki Wojennej.

Spis treści

Wykształcenie | edytuj kod

Andrzej Karweta urodził się 11 czerwca 1958 w Jeleniu (obecnie dzielnica miasta Jaworzno)[1]. W 1977 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Staszica w Chrzanowie i został przyjęty na Wydział Dowódczy Wyższej Szkoły Marynarki Wojennej im. Bohaterów Westerplatte w Gdyni. Po pięciu latach studiów uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera nawigatora oraz otrzymał promocję na pierwszy stopień wojskowy oficerskipodporucznika marynarki.

W 1989 roku odbył Wyższy Kurs Doskonalenia Oficerów, natomiast w 1992 i 1997 roku był słuchaczem podyplomowych studiów operacyjno-taktycznych w Instytucie Dowódczo-Sztabowym Akademii Marynarki Wojennej[2].

W 2006 roku rozpoczął Studia Polityki Obronnej na Wydziale Strategiczno-Obronnym Akademii Obrony Narodowej w Warszawie, a następnie został skierowany do Królewskiej Akademii Studiów Obronnych w Londynie (ang. Royal College of Defence Studies).

Służba wojskowa | edytuj kod

Wiceadm. Andrzej Karweta (w środku) podczas konferencji prasowej Marynarki Wojennej w 2008 Tablica pamiątkowa przy Wojskowej Specjalistycznej Przychodni Lekarskiej na Oksywiu, upamiętniająca kontradm. dr. med. Leona Moszczeńskiego i kmdr. por. dr. med. Zygmunta Szymkiewicza, zamordowanych w Katyniu, oraz adm. floty Andrzeja Karwetę i gen. bryg. dr. med. Wojciecha Lubińskiego, którzy zginęli w katastrofie w Smoleńsku Pomnik pamięci adm. Andrzeja Karwety na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu Gablota poświęcona pamięci admirała floty Andrzeja Karwety na niszczycielu ORP „Błyskawica”

Na pierwsze stanowisko wyznaczono go do 13. Dywizjonu Trałowców w Helu, który wchodził w skład 9. Flotylli Obrony Wybrzeża im. kontradm. Włodzimierza Steyera[3]. Początkowo był dowódcą działu okrętowego, a następnie zastępcą dowódcy okrętu na trałowcach.

W 1986 roku został dowódcą trałowca ORP „Czapla” projektu 206F. Trzy lata później objął dowództwo nad bliźniaczym ORP „Mewa” i jednocześnie dowodził grupą taktyczną 13. Dywizjonu Trałowców. Od 1992 do 1996 roku pełnił funkcję szefa sztabu – zastępcy dowódcy 13. Dywizjonu Trałowców, po czym w stopniu komandora był dowódcą tej jednostki wojskowej.

Podczas manewrów wojskowych US BALTOPS 2000 na Morzu Bałtyckim w 2000 roku dowodził międzynarodowym zespołem okrętów przeciwminowych.

W 2002 roku został zastępcą szefa Oddziału Broni Podwodnej w Naczelnym Dowództwie Sojuszniczych Sił Zbrojnych NATO na Oceanie Atlantyckim (ang. Supreme Allied Command Atlantic – SACLANT). Równolegle wykonywał obowiązki polskiego narodowego przedstawiciela wojskowego przy Kwaterze Głównej SACLANT w Norfolk. W związku z reorganizacją w 2003 roku objął stanowisko polskiego narodowego przedstawiciela łącznikowego w Sojuszniczym Dowództwie Transformacji NATO w Norfolk (ang. Allied Command Transformation – ACT).

W 2005 roku powrócił do kraju, gdzie do 2006 roku był zastępcą dowódcy 8. Flotylli Obrony Wybrzeża im. wiceadm. Kazimierza Porębskiego w Świnoujściu. Z dniem 3 maja 2007 roku został awansowany na kontradmirała[4] i wyznaczony zastępcą szefa Sztabu Marynarki Wojennej w Gdyni.

8 listopada 2007 roku prezydent Lech Kaczyński mianował go na stopień wiceadmirała[5] i powierzył z dniem 11 listopada 2007 dowodzenie Marynarką Wojenną[6][7].

Śmierć i pogrzeb | edytuj kod

10 kwietnia 2010 zginął w katastrofie polskiego samolotu Tu-154M w Smoleńsku w drodze na obchody 70. rocznicy zbrodni katyńskiej[8]. 15 kwietnia 2010 został pośmiertnie awansowany do stopnia admirała floty[9]. 26 kwietnia 2010 roku odbyła się uroczystość żałobna na pokładzie okrętu-muzeum ORP „Błyskawica” w honorowej asyście marynarzy i pocztów sztandarowych wszystkich jednostek Marynarki Wojennej, a także sześciu okrętów Marynarki Wojennej (ORP „Flaming”, ORP „Orkan”, ORP „Metalowiec”, ORP „Kaszub”, ORP „Hydrograf”, ORP „Piast”[10]) oraz francuskiego okrętu FS „Sagitaire”, po czym adm. Andrzej Karweta został pochowany w Baninie w asyście Kompanii i Orkiestry Reprezentacyjnej Marynarki Wojennej[11]. Drugi pochówek Andrzeja Karwety odbył się 30 października 2015[12].

Upamiętnienie | edytuj kod

10 maja 2010 na Oksywiu uroczyście posadzono poświęcony mu Dąb Pamięci[13], a w czerwcu 2010 roku Rada Miejska Gdyni podjęła decyzję o nadaniu jego imienia parkowi w okolicach ul. Śmidowicza na Oksywiu[14]. 3 lipca 2010 został uhonorowany tablicą pamiątkową w kształcie róży wiatrów w Ogólnopolskiej Alei Zasłużonych Ludzi Morza w Rewie[15].

27 sierpnia 2010 uchwałą rady miejskiej w Żukowie drodze we wsi Miszewo nadano nazwę ul. Admirała Andrzeja Karwety[16].

28 listopada 2010 odsłonięto pomnik adm. Andrzeja Karwety na Cmentarzu Marynarki Wojennej w Gdyni-Oksywiu oraz poświęconą mu tablicę pamiątkową na frontonie Dowództwa Marynarki Wojennej w Gdyni[17].

10 kwietnia 2011 w kaplicy Parafii Wojskowej pw. bł. ks. kmdr. ppor. Władysława Miegonia przy 8 Flotylli Obrony Wybrzeża w Świnoujściu odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą adm. Andrzejowi Karwecie i bp. Tadeuszowi Płoskiemu[18]. Tego samego dnia w Sali Tradycji Centrum Szkolenia Marynarki Wojennej w Lędowie koło Ustki uroczyście odsłonięto portret adm. Andrzeja Karwety[19].

10 kwietnia 2013 decyzją ministra obrony narodowej Tomasza Siemoniaka adm. floty Andrzej Karweta został patronem 13. Dywizjonu Trałowców[20]. Uroczystość nadania imienia miała miejsce 29 kwietnia 2013[21].

12 września 2015 roku w parafii Podwyższenia Krzyża Św. w Jaworznie-Jeleniu odsłonięto tablicę upamiętniającą admirała Andrzeja Karwetę. Tablicę poświęcił Ksiądz Biskup Grzegorz Kaszak

7 kwietnia 2017 w I Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Chrzanowie odsłonięto tablicę upamiętniającą admirała Andrzeja Karwetę.[22]

Andrzej Karweta został także upamiętniony w wierszach, tworzonych przez jego żonę Mariolę[23].

Generałowie Andrzej Karweta, Andrzej Błasik i Bronisław Kwiatkowski zostali upamiętnieni w filmie dokumentalnym autorstwa Anity Gargas pt. W imię honoru z 2016, w których wystąpiły ich małżonki[24][25].

Życie prywatne | edytuj kod

Andrzej Karweta był żonaty z Marią (Mariolą[26]) Jolantą. Zostawił troje dorosłych dzieci (dwie córki i syna). Interesował się historią i modelarstwem okrętowym. Uprawiał turystykę rowerową i pieszą.

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. W 1977 roku Jeleń został południową dzielnicą Jaworzna.
  2. W 1987 roku Wyższą Szkołę Marynarki Wojennej w Gdyni przekształcono w Akademię Marynarki Wojennej, zachowując zbiorowego patrona.
  3. 9. Flotyllę Obrony Wybrzeża rozformowano w 2006 roku, a 13 Dywizjon Trałowców podporządkowano 8. Flotylli Obrony Wybrzeża.
  4. M.P. z 2007 r. nr 31, poz. 358
  5. M.P. z 2007 r. nr 85, poz. 899
  6. M.P. z 2007 r. nr 85, poz. 901
  7. Departament Prasowo-Informacyjny, Nominacje generalskie w dniu Święta Niepodległości – Ministerstwo Obrony Narodowej Rzeczypospolitej Polskiej, 2007-11-11 [dostęp: 2007-11-11]
  8. Lista pasażerów i załogi samolotu TU-154. mswia.gov.pl, 2010-04-10. [dostęp 2010-07-18].
  9. Komunikat Nr 161/VI kad.. sejm.gov.pl, 2004-04-16. [dostęp 2010-04-17].
  10. Pożegnanie admirała floty Andrzeja Karwety. mw.mil.pl, 2004-04-24. [dostęp 2010-07-18].
  11. Msza pożegnalna admirała Andrzeja Karwety. interia.pl, 2004-04-26. [dostęp 2010-04-18].
  12. Anna Rębas: „Panie admirale. Pokazałeś, jak trzeba pełnić służbę”. Drugi pogrzeb Andrzeja Karwety. radiogdansk.pl, 2015-10-30. [dostęp 2016-08-20].
  13. Smoleński epilog. polska-zbrojna.pl, 2010-05-10. [dostęp 2010-07-18].
  14. Gdynia: Park i sala admirała Karwety. dziennikbaltycki.pl, 2010-06-28. [dostęp 2010-08-17].
  15. Zasłużony człowiek morza Andrzej Karweta. jaw.pl, 2010-07-09. [dostęp 2010-08-17].
  16. UCHWAŁA NR XLVII/805/2010 RADY MIEJSKIEJ W ŻUKOWIE, www.prawomiejscowe.pl [dostęp 2017-12-02]  (pol.).
  17. 92. rocznica odtworzenia Marynarki Wojennej RP. mw.mil.pl, 2010-11-25. [dostęp 2011-05-03].
  18. Odsłonięcie tablicy. parafiawojskowa.swi.pl. [dostęp 2011-05-04].
  19. Tablica pamiątkowa ofiar katastrofy smoleńskiej i portret admirała Karwety w Ustce. slupsk.naszemiasto.pl. [dostęp 2011-05-04].
  20. Decyzja Nr 85/MON z dnia 10 kwietnia 2013 r. w sprawie nadania imienia patrona 13. Dywizjonowi Trałowców (Dz.Urz.MON 2013 poz. 90). dz.urz.mon.gov.pl. [dostęp 2012-05-01].
  21. 13 Dywizjon Trałowców imienia admirała floty Andrzeja Karwety. mw.mil.pl, 2013-04-29. [dostęp 2012-05-01].
  22. Poświęcenie tablicy. Diecezja sosnowiecka. [dostęp 2015-10-31].
  23. Anna Rębas: „Bóg dał mi Ciebie wiosną i wiosną odebrał”. Żona zmarłego w katastrofie smoleńskiej admirała czyta wiersze do niego. radiogdansk.pl, 2016-04-06. [dostęp 2016-08-20].
  24. W imię honoru. tvp.pl. [dostęp 2016-08-20].
  25. Anna Sarzyńska: Trzy wdowy, trzy historie, jedna tragedia. „W imię honoru” - nowy film Anity Gargas to poruszający obraz o emocjach kobiet dotkniętych piętnem Smoleńska. wpolityce.pl, 2016-06-14. [dostęp 2016-08-20].
  26. Irena Łaszyn: Mariola Karweta: Bardzo lubiłam być Twoją żoną. dziennikbaltycki.pl, 2011-04-08. [dostęp 2016-08-20].
  27. Komunikat Nr 163/VI kad. [dostęp 2010-04-16]
  28. M.P. z 2006 r. nr 1, poz. 8 – pkt 113.
  29. M.P. z 2001 r. nr 39, poz. 636 – pkt 790.
  30. Chancelaria das Ordens Honoríficas Portuguesas (port.). dre.pt. [dostęp 2020-09-12].
  31. Honory dla admirała w Jaworznie. portalsamorzadowy.pl, 2011-06-14. [dostęp 2011-06-16].
  32. Uchwała Rady Miejskiej w Jaworznie. jaworzno.pl. [dostęp 2011-06-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-12)].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Karweta" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy