Andrzej Litwornia


Andrzej Litwornia w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Litwornia (ur. 5 października 1943 r., zm. 16 marca 2006 r. w Udine (Włochy)), polski historyk literatury, eseista.

Profesor uniwersytetów w Udine i Pizie, znawca kultury włoskiej, propagator kultury polskiej i polskiego dziedzictwa literackigo we Włoszech. Współpracował z Instytutem Badań Literackich PAN. Zaprzyjaźniony z Gustawem Herlingiem-Grudzińskim i rodziną jego żony - córki Benedetto Croce, był realizatorem i współautorem scenariusza polskiego filmu dokumentalnego pt.: Herling - Fiołki w Neapolu (2003).

Spis treści

Twórczość | edytuj kod

  • Sebastian Grabowiecki: zarys monograficzny (Zakład Narodowy im. Ossolińskich 1976)
  • W Rzymie zwyciężonym Rzym niezwyciężony. Spory o Wieczne Miasto (1575-1630) (IBL PAN 2003, ​ISBN 83-87456-97-7​)
  • Dantego któż się odważy tłumaczyć? Studia o recepcji Dantego w Polsce (IBL PAN 2005, ​ISBN 83-89348-46-2​)
  • Rzym Mickiewicza. Poeta nad Tybrem 1829-1831 (Prószyński i Ska 2005, ​ISBN 83-7469-225-1​)

Prace redakcyjne | edytuj kod

  • La porta d'Italia. Diari e viaggiatori polacchi in Friuli - Venezia Giulia dal XVI al XIX secolo (wespół z Lucia Burello; Forum, Udine 2000, ​ISBN 88-8420-023-7​)

Tłumaczenia | edytuj kod

  • Bronisław Geremek, I bassifondi di Parigi nel medioevo: il mondo di François Villon (wespół z Renzo Panzone; Roma, Bari, Ed. Laterza, 1990).

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Litwornia" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy