Andrzej Marcinkowski


Andrzej Marcinkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Marcinkowski (ur. 28 lutego 1929 w Poznaniu, zm. 13 marca 2010) – polski adwokat, urzędnik państwowy, były wiceminister sprawiedliwości.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był harcerzem Szarych Szeregów, a także powstańcem warszawskim. Ukończył studia na Wydziale Prawno-Ekonomicznym UAM. Przez wiele lat praktykował jako adwokat. W latach 1983–1993 był związany z resortem sprawiedliwości (od 1991 do 1994 był podsekretarzem stanu). W rządzie Jana Krzysztofa Bieleckiego od listopada do grudnia 1991 faktycznie przejął kierownictwo resortem (po objęciu przez dotychczasowego ministra, Wiesława Chrzanowskiego, funkcji marszałka Sejmu). Od maja do grudnia 1995 pełnił funkcję podsekretarza stanu w kancelarii prezydenta Lecha Wałęsy[1].

Odznaczenia i wyróżnienia | edytuj kod

Odznaczony Krzyżem Komandorskim (1995[2]) oraz Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą (1998[3]) Orderu Odrodzenia Polski. Został także wyróżniony odznaką „Adwokatura Zasłużonym” oraz medalem 75-lecia Adwokatury Polskiej.

Przypisy | edytuj kod

  1. Kancelaria Prezydenta Lecha Wałęsy. ilw.org.pl. [dostęp 2013-08-24].
  2. M.P. z 1996 r. nr 15, poz. 197
  3. M.P. z 1998 r. nr 34, poz. 488

Bibliografia | edytuj kod

  • Marian B. Michalik, Kronika 1991, Wydawnictwo „Kronika”, Warszawa 1992
  • Andrzej Marcinkowski: Nekrologi. nekrologi.net, 17 marca 2010. [dostęp 2013-08-24].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Marcinkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy