Andrzej Maria Lewicki


Andrzej Maria Lewicki w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Maria Lewicki (ur. 1 listopada 1934 r. we Lwowie) – polski językoznawca, profesor w Zakładzie Językoznawstwa Ogólnego Instytutu Filologii Polskiej Wydziału Humanistycznego UMCS w Lublinie, były przewodniczący Komisji (dziś Sekcji) Frazeologicznej Komitetu Językoznawstwa PAN.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim. Po uzyskaniu stopnia magistra w 1956 r. zaczął pracę na uczelni, początkowo jako asystent, w 1967 – jako adiunkt. W latach 1969-1974 jeden z organizatorów Wyższej Szkoły Nauczycielskiej oraz dziekan Wydziału Humanistycznego. W latach 1974-1976 współtworzył Instytut Filologii Obcych na Uniwersytecie Śląskim. Po uzyskaniu habilitacji w 1976 r. podjął pracę na UMCS w Zakładzie Języka Polskiego Instytutu Filologii Polskiej. W latach 1976-1980 pełnił funkcję wicedyrektora. W roku 1986 powstał Zakład Językoznawstwa Ogólnego, którym Andrzej Maria Lewicki kierował aż do przejścia na emeryturę w 2005 r. Tytuł profesora nadzwyczajnego nauk humanistycznych uzyskał w roku 1987, a profesora zwyczajnego – w 1992.

Zainteresowania naukowe | edytuj kod

Jego obszar zainteresowań obejmuje językoznawstwo polskie, zwłaszcza w zakresie składni, językoznawstwo ogólne, frazeologię teoretyczną, statystykę lingwistyczną oraz dzieje językoznawstwa. Na początku swoje rozważania skupiał na gramatyce. W szczególności interesowały go problemy syntaktyczne, co znalazło wyraz w wielu jego publikacjach. Z czasem stał się wybitnym teoretykiem frazeologii, tworząc podstawy jednego z jej najbardziej znaczących paradygmatów – frazeologii syntaktycznej. Poświęcił frazeologii kilkadziesiąt studiów, zwłaszcza pracę Wprowadzenie do frazeologii syntaktycznej. Teoria zwrotów frazeologicznych, która zyskała status klasycznej w swojej dziedzinie. Jest też współautorem ważnego dla polskiej lingwistyki Słownika frekwencyjnego polszczyzny współczesnej, publikacji Słownictwo współczesnego języka polskiego oraz książki Z zagadnień frazeologii. Problemy leksykograficzne, wyznaczającej nowe standardy słownikowego opisu jednostek frazeologicznych.

Zorganizował i tworzył przez około 30 lat Komisję (dzisiaj – Sekcję) Frazeologiczną Komitetu Językoznawstwa PAN. Prace Komisji znalazły odzwierciedlenie w stworzonej i redagowanej przez Lewickiego serii wydawniczej Problemy Frazeologii Europejskiej.

Najważniejsze publikacje naukowe | edytuj kod

  • Zdania wyrażające czynności i stany ludzkie bezosobiście (1964)
  • Okolicznik a orzecznik (1969)
  • Orzeczenie w formie wyrażenia przyimkowego jako znak relacji symetrycznej (1970)
  • Problemy składni polskiej. Studia – dyskusje – polemiki (1971)
  • Orzecznik przyimkowy w polskim języku współczesnym (1973)
  • Wprowadzenie do frazeologii syntaktycznej. Teoria zwrotów frazeologicznych (1976)
  • Studia z teorii frazeologii (2006)
  • Studia z polskiej frazeologii (2009).

Współautor prac:

  • Słownictwo współczesnego języka polskiego t. 1-5 (1974-1977)
  • Z zagadnień frazeologii. Problemy leksykograficzne (1987)
  • Encyklopedia językoznawstwa ogólnego (1999)
  • Lexicon Grammaticorum. Who’s Who in the History of World Linguistics (2008)

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Maria Lewicki" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy