Andrzej Pietsch


Andrzej Pietsch w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Pietsch (ur. 13 sierpnia 1932 w Krakowie[1], zm. 30 listopada 2010[2]) – artysta grafik, taternik i alpinista.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie[1] (1951-1958[1]) (dyplom u prof. Mieczysława Wejmana). W 1986 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego. Współpracował z kilkoma innymi uczelniami w kraju (m.in. w Poznaniu, Katowicach, Lublinie, Cieszynie), w okresie 1972-1978 był prorektorem ASP w Krakowie, gdzie również pracował jako nauczyciel akademicki[1].

Do roku 1999 miał ok. 70 wystaw indywidualnych, w tym około połowy za granicą, uczestniczył w ponad 200 wystawach zbiorowych. Z czasem stał się jednym z najbardziej cenionych polskich grafików, od 1966 otrzymywał wyróżnienia międzynarodowe. Zajmował się m.in. wklęsłodrukiem, tworzył grafiki m.in. w kilku cyklach, np. "Aktorki" (od 1964), "Podróżni" i "Podróże" (od 1966), "Trawy' (od 1984), a także (zwłaszcza wcześniej) motywy górskie. Stał się też cenionym dydaktykiem (do 2000 roku ośmiu z jego uczniów stało się profesorami, a pod jego kierunkiem dyplomy ukończyło przeszło 170 studentów). Uczestnik wielu gremiów konkursowych.

Współorganizator klubu twórców kultury „Kuźnica”[1].

Działalność taternicka | edytuj kod

W latach 1951-57 należał do najbardziej czynnych i najlepszych sprawnościowo taterników polskich, ma na koncie liczne pierwsze przejścia w skałkach i w Tatrach. Uczestniczył m.in. w I wejściu tzw. kantem południowej ściany Zamarłej Turni (dziś zwanym "Kantem Pietscha", w 1951 z Tadeuszem Strumiłłą) i w przełomowym I wejściu środkiem północno-wschodniej ściany Mnicha, tzw. "Wariantem R", w 1955 z Janem Długoszem).

Zimą dokonał przełomowych pierwszych wejść: zimowe filarem Mięguszowieckiego Szczytu (z Janem Długoszem, 1956) i rok później środkiem północno-wschodniej ściany Kazalnicy Mięguszowieckiej (z Janem Długoszem, Czesławem Momatiukiem i Marianem Własińskim, w marcu 1957).

Latem 1957 wspinał się w Alpach, dokonując m.in. I polskiego (a II w ogóle) przejścia całości rekordowo długiej i wymagającej grani Peutérey (tzw. Peutérey integrale) na Mont Blanc.

Pisał w prasie fachowej i popularnej na tematy wspinaczkowe. Uczestniczył w ekipie wspinaczy (m.in. jako dubler) przy pracy w filmie taternickim pt. Zamarła Turnia (reż. Sergiusz Sprudin, 1962).

W 1969 roku otrzymał nagrodę Ministerstwa Kultury i Sztuki III stopnia[3].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e Wróblewska 1983 ↓.
  2. Zmarł Andrzej Pietsch. [dostęp 2012-07-22].
  3. Dziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3.

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Pietsch" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy