Andrzej Stasiuk


Andrzej Stasiuk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Andrzej Stasiuk jako wokalista w projekcie muzycznym Mickiewicz - Stasiuk - Haydamaky (2019) Widok na dolinę Wołowca

Andrzej Stasiuk (ur. 25 września 1960 w Warszawie) – polski prozaik, poeta, dramaturg, eseista, publicysta i wydawca, laureat Nagrody Fundacji im. Kościelskich (1995), Nagrody Literackiej „Nike” (2005) i Nagrody Literackiej Gdynia.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Wydalony kolejno: z liceum zawodowego, technikum, zasadniczej szkoły zawodowej[potrzebny przypis]. We wczesnych latach 80. zaangażowany w działalność Ruchu Wolność i Pokój. Zdezerterował z wojska, za co półtora roku spędził w więzieniu. W 1986[1] wyjechał z Warszawy i zamieszkał w Czarnem, a kilka lat później w Wołowcu w Beskidzie Niskim.

Autor felietonów prasowych, publikowanych na łamach „Tygodnika Powszechnego”, „Gazety Wyborczej”, „Tytułu”, „Ozonu”, „Frankfurter Allgemeine Zeitung” i innych pism. Jego książki zostały przetłumaczone na języki obce, m.in. białoruski, angielski, fiński, francuski, niderlandzki, niemiecki, rosyjski, norweski, ukraiński, węgierski, włoski, czeski, rumuński.

Wraz z żoną Moniką Sznajderman prowadzi Wydawnictwo Czarne, specjalizujące się w literaturze środkowoeuropejskiej.

Wystąpił w filmie Gnoje (1995) Jerzego Zalewskiego, będącym adaptacją Białego kruka.

26 stycznia 2018 roku ukazał się album studyjny Mickiewicz – Stasiuk – Haydamaky nagrany wspólnie z ukraińskim zespołem Haydamaky[2], który dotarł do 12. miejsca na polskiej liście sprzedaży OLiS[3].

Twórczość | edytuj kod

Dyskografia | edytuj kod

Albumy studyjne | edytuj kod

Nagrody | edytuj kod

Filmografia | edytuj kod

  • Gnoje (1995, film fabularny, reżyseria: Jerzy Zalewski)[19]
  • Człowiek zwany „Świnia” (1999, film biograficzny, reżyseria: Aleksandra Czernecka, Dariusz Pawelec)[20]
  • Zawód – podróżnik na południe. Andrzej Stasiuk (2009, film dokumentalny, reżyseria: Dariusz Pawelec)[21]

Przypisy | edytuj kod

  1. Warszawa nigdy nie będzie należeć do przyjezdnych
  2. „Mickiewicz – Stasiuk – Haydamaky” – premiera wyjątkowej płyty! (pol.). wydawnictwoagora.pl. [dostęp 2018-02-08].
  3. a b OLiS – sprzedaż w okresie 16.02.2018 – 22.02.2018 (pol.). olis.onyx.pl. [dostęp 2018-03-01].
  4. Nagroda Nike 1998. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-22].
  5. Nagroda Nike 2001. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-20].
  6. Nagroda Nike 2002. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-20].
  7. Nagroda Nike 2006. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-22].
  8. a b Laureaci 2010 | Nagroda Literacka Gdynia, nagrodaliterackagdynia.pl [dostęp 2015-12-02] .
  9. Nagroda Nike 2011. nike.org.pl. [dostęp 2015-07-20].
  10. Nominowani 2013 | Nagroda Literacka Gdynia, nagrodaliterackagdynia.pl [dostęp 2015-12-07] .
  11. Nagroda Nike 2014. nike.org.pl. [dostęp 2015-08-22].
  12. nominacje do Nagrody Literackiej Nike 2015. culture.pl. [dostęp 2015-07-26].
  13. "Jak macho polskiej literatury okazuje uczucia kobiecie"? Andrzej Stasiuk w rozmowie z Dorotą Wodecką, wyborcza.pl, 4 maja 2015 [dostęp 10 maja 2015]
  14. Nagroda im. Adalberta Stiftera 2005 dla Andrzeja Stasiuka / Wydarzenia / Instytut Książki, www.instytutksiazki.pl, 13 października 2005 [dostęp 2016-03-06] .
  15. Medal Gloria Artis dla twórców i działaczy kultury. wp.pl, 5 października 2005. [dostęp 2 lipca 2011].
  16. Doroczne Nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (pol.). mkidn.gov.pl, 2011-09-20. [dostęp 2016-09-02].
  17. Nagroda Literacka miasta Warszawy dla Rymkiewicza. Poeta odmawia wyróżnienia. gazeta.pl, 2014-04-24. [dostęp 2014-04-26].
  18. Andrzej Stasiuk laureatem austriackiej nagrody literackiej | Culture.pl, culture.pl [dostęp 2016-04-26] .
  19. Gnoje. filmweb.pl. [dostęp 2017-10-06].
  20. Człowiek zwany „Świnia" w bazie filmpolski.pl [data dostępu 2017-10-06]
  21. Zawód – podróżnik na południe. Andrzej Stasiuk. filmweb.pl. [dostęp 2017-10-06].
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Stasiuk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy