Andrzej Szczepkowski


Andrzej Szczepkowski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Jadwiga Jankowska-Cieślak i Andrzej Szczepkowski w 1973 Grób Andrzeja Szczepkowskiego na cmentarzu Powązkowskim

Andrzej Tadeusz Szczepkowski (ur. 26 kwietnia 1923 w Suchej Beskidzkiej, zm. 31 stycznia 1997 w Warszawie) – polski aktor teatralny i filmowy, pedagog, w latach 1981–1982 prezes Związku Artystów Scen Polskich, senator I kadencji.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Był synem Michała Szczepkowskiego i Heleny z domu Recht, pochodzącej z niemieckiej rodziny.

Małą maturę zdał w 1938 w V Państwowym Gimnazjum i Liceum typu humanistycznego w Krakowie. W związku z przeniesieniem służbowym ojca w tymże roku rozpoczął naukę w IV Liceum Neoklasycznym im. Jana Długosza we Lwowie, które ukończył zdaną maturą w 1940 (już pod radziecką okupacją). W czasie niemieckiej okupacji pracował przy hodowli wszy jako strzykacz w Instytucie Badań nad Tyfusem Plamistym i Wirusami we Lwowie, kierowanym przez profesora Rudolfa Weigla[1].

W 1945 ukończył Studium Teatralne przy Starym Teatrze w Krakowie. Jako aktor był związany z teatrami w Krakowie, Poznaniu, Katowicach i Warszawie.

Podczas wydarzeń sierpniowych w 1980 przyłączył się do skierowanego do władz komunistycznych apelu 64 naukowców, literatów i publicystów o podjęcie dialogu ze strajkującymi robotnikami[2]. W latach 1989–1991 sprawował mandat senatora I kadencji Senatu. Został wybrany z ramienia Komitetu Obywatelskiego, reprezentując województwo chełmskie. Przystąpił do klubu parlamentarnego Unii Demokratycznej.

Był autorem dowcipnych wierszowanych epitafiów dla żyjących, z których najbardziej znane dotyczy Jana Alfreda Szczepańskiego („Tu leży Jaszcz. Przechodniu – naszcz!”)[3].

Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 172–2–5)[4].

Odznaczenia | edytuj kod

Życie prywatne | edytuj kod

Był zięciem Jana Parandowskiego i mężem Romy z domu Parandowskiej. Był ojcem Joanny Szczepkowskiej, dziadkiem Marii Konarowskiej i Hanny Konarowskiej.

Filmografia | edytuj kod

Aktor | edytuj kod

Głos | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Alfabetyczny wykaz osób zatrudnionych w instytucie prof. Rudolfa Weigla i zawody niektórych z nich po II wojnie światowej. lwow.home.pl. [dostęp 2009-12-23].
  2. Apel (64 intelektualistów wraz z załączonym suplementem zawierającym nazwiska sygnatariuszy apelu). karta.org.pl. [dostęp 2020-09-26].
  3. Anna Bikont, Joanna Szczęsna: Epitafia, czyli uroki roztaczane przez niektóre zwłoki. Warszawa: Prószyński i S-ka, 1998, s. 15, 78–85.
  4. Cmentarz Stare Powązki: ANDRZEJ SZCZEPKOWSKI, [w:] Warszawskie Zabytkowe Pomniki Nagrobne [online] [dostęp 2019-12-19] .
  5. M.P. z 1954 r. nr 112, poz. 1564
  6. M.P. z 1955 r. nr 101, poz. 1400
  7. a b Andrzej Szczepkowski w serwisie Culture.pl. [dostęp 2021-07-15].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Prezesi Związku Artystów Scen Polskich (ZASP)

W latach 1950–1952 Stowarzyszenie Polskich Artystów Teatru i Filmu (SPATiF), w latach 1952–1981 SPATiF-ZASP.

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Szczepkowski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy