Andrzej Wasylewski


Andrzej Wasylewski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Wasylewski (ur. 23 czerwca 1937 w Warszawie) – polski reżyser, scenarzysta i operator filmów dokumentalnych o tematyce muzycznej i publicystycznej oraz spektakli Teatru Telewizji, a także miłośnik muzyki jazzowej, fotograf i pisarz.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Kontakt z muzyką miał od najmłodszych lat, gdyż jego ojciec grał na fortepianie i skrzypcach – zginął w Powstaniu Warszawskim, gdy Wasylewski miał siedem lat. Ukończył renomowane II Liceum Ogólnokształcące im. Króla Jana III Sobieskiego w Krakowie, którego absolwentami byli m.in.: Jerzy „Duduś ”Matuszkiewicz, Andrzej Trzaskowski, Tomasz Śpiewak, Leszek Sokołowski, czy Stefan Słomka – tam nasiąkł muzyką jazzową. W 1961 roku zadebiutował jako autor niemej etiudy edukacyjnej pt. Spawacze. Film ten traktował o zasadach BHP podczas pracy spawaczy. W 1967 ukończył studia na Wydziale Operatorskim PWSFiT w Łodzi. W 1968 był stażystą we francuskiej agencji ORTF w Paryżu. W latach 1969-1976 realizował w Telewizji Kraków spektakle teatralne, cykle programów poetycko-muzycznych oraz programy estradowe. W latach 1975-1979 reżyserował filmy dla norweskiej NRK, w kraju dla TVP i Wytwórni Filmów Oświatowych, zaś od 1980 - filmy i programy w Sender Freies Berlin i Südwestfunk Baden-Baden. W 1976 roku podjął pracę w charakterze reżysera w Redakcji Muzyki Poważnej i w zespole „Studia 2” w oddziale warszawskim Telewizji Polskiej, gdzie zrealizował ok. 40 filmów dokumentalnych i programów muzycznych. Zajmował się również reżyserią widowisk estradowych w Poznaniu, Warszawie i Opolu. W latach 1981-1993 pracował we Francji dla Antenne 2, TF1, Point du Jour Production i Micromegas. Od roku 1991 ponownie przygotowywał programy, widowiska publicystyczno-artystyczne i filmy dokumentalne emitowane w TVP. 9 lipca 2008 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” za upowszechnianie kultury[1]. Jest twórcą dokumentalnego „serialu historycznego” pt. Jazzowe dzieje Polski, którego premiera miała miejsce podczas 50. edycji festiwalu „Jazz Jamboree” w 2008 roku, w Kinie Muranów w Warszawie[2]. W 2018 roku, nakładem Instytutu Pamięci Narodowej ukazała się jego książka pt. Jazzowe dzieje Polaków. Biografia wielogłosowa, wzbogacona o cztery płyty DVD z filmami i koncertami jazzowymi[3]

Nagrody | edytuj kod

Filmografia | edytuj kod

  • 1972: Winobranie
  • 1972: Pióropusz czy korona
  • 1972: Inter-Tie 72
  • 1972: Góralskie podłazy, czyli chodzenie z kolędnikami i szopka na gody
  • 1973: Zagrajcie a napiszą
  • 1973: Tematy polskie
  • 1973: Serce. Stu Martin
  • 1973: Ptak Cezariusz
  • 1973: Przecież nic się nie stało
  • 1973: Portraits from Cracow
  • 1973: Oslo
  • 1973: Miłość czysta u kąpieli morskich
  • 1973: Karnawał żywiecki
  • 1973: Gadające zwierciadełko
  • 1973: ...że dni nasze wiosenne...
  • 1974: Beginning or end
  • 1975: Zaduszki Jazzowe
  • 1975: Z krainy fieldów i fiordów
  • 1975: U źródeł muzyki norweskiej
  • 1975: Portret Jazzem Malowany: Sarah Vaughan
  • 1975: Norweska ballada
  • 1975: Jazz nad Odrą'75
  • 1975: Gorale, gorale
  • 1975: Edward Grieg
  • 1975: Alek, Duduś, Drążek...
  • 1976: Portret Jazzem Malowany: Gil Evans
  • 1976: Portret Jazzem Malowany: Woody Herman
  • 1976: Portret Jazzem Malowany: Stan Kenton
  • 1976: Portret Jazzem Malowany: Benny Goodman
  • 1976: Na przykład... Muniak
  • 1976: Gramy standard!
  • 1977: Portret Jazzem Malowany: Muddy Waters
  • 1977: Tobie Polsko śpiewamy
  • 1977: Kontrapunkt w synkopach
  • 1978: Przed nami Bombaj
  • 1978: Muzyka Indii
  • 1978: Korowód
  • 1978: Jazz Yatra '78
  • 1978: Adam Makowicz
  • 1979: Willis Conover and the World of Jazz
  • 1979: Podróż magiczna
  • 1979: Nie strzelać do muzyki (USA)
  • 1979: Fotoplastykon, czyli Ptaszyna opisanie podróży do Indyj
  • 1980: Tu się zaczęło – Nowy Orlean
  • 1980: Pozłacany warkocz
  • 1980: Papaya – czyli skąd się biorą dziewczynki
  • 1980: Duet Gary Burton - Chick Corea
  • 1980: Czas jazzu - Willis Conover
  • 1980: Adam na Brodwayu
  • 1981: Dzień dobry kapitanie!
  • 1982: We'll remember train
  • 1982: Percussion summit
  • 1983: Vocal summit
  • 1985: World music
  • 1986: Od raga do rocka z Joe Berendtem
  • 1986: Anglo - Polish Jazz Meeting
  • 1987: Old friends
  • 1988: Carla & Steve
  • 1989: New Jazz Meeting
  • 1990: Un jour Olga
  • 1990: Othodoxie
  • 1991: Pokoik na Kremlu
  • 1991: Menu – tryptyk normandzki
  • 1991: Auture Moscou
  • 1991: Aleksandre Kabakov – Moscou l'an vi
  • 1992: Moja Europa: Georges Charpak – Fizyk. Lureat nagrody Nobla 1992
  • 1992: Moja Europa: Anna Prucnal. Zawód: Gwiazda
  • 1993: Moja Europa: Monsieur Franciszek Starowieyski
  • 1993: Miłosz Magin
  • 1994: Szklany dom
  • 1994: Moja Europa: Fotograf rzeczy, których nie ma
  • 1994: Moja Europa: Jak Fiszer buduje Paryż
  • 1995: Gość w dom
  • 2002: Apetyt na Europę
  • 2008: Jazzowe dzieje Polski[2]

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Medal Zasłużony Kulturze - Gloria Artis (pol.). mkidn.gov.pl, 2020-06-23. [dostęp 2020-10-25].
  2. a b PolskieRadio24.pl: 50. Jubileuszowy Festiwal Jazz Jamboree 2008 (pol.). polskieradio24.pl, 2008-10-27. [dostęp 2020-10-09].
  3. Instytut Pamięci Narodowej: Jazzowe dzieje Polaków. Biografia wielogłosowa (pol.). ipn.gov.pl. [dostęp 2020-10-10].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrzej Wasylewski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy