Andrzej Wyglenda


Andrzej Wyglenda w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andrzej Wyglenda (ur. 4 maja 1941 w Rybniku) – polski żużlowiec i trener sportu żużlowego. Poseł na Sejm PRL (1985–1989) z ramienia PZPR. Czterokrotny mistrz świata, mistrz Europy, 13-krotny mistrz Polski – w sporcie żużlowym w różnych konkurencjach. Ojciec żużlowca Wojciecha Wyglendy.

Spis treści

Kariera żużlowa | edytuj kod

Wychowanek Górnika Rybnik, żużlowego rzemiosła nauczał go Józef Wieczorek, a wspomagali go w tym Joachim Maj oraz Stanisław Tkocz. Licencję zdał w 1959[1][2].

Swój debiut zaliczył 24 kwietnia 1960 podczas spotkania Rybnika z Lesznem[3]. Zdobył w tym spotkaniu jeden punkt. Karierę zawodniczą zakończył wypadek 2 maja 1976. Był to ćwierćfinał Złotego Kasku w Bydgoszczy, a sprawcą wypadku był zawodnik z Gdańska, Stanisław Kowalski. Andrzej Wyglenda doznał kompresyjnego złamania kręgosłupa. Pomimo długiej rehabilitacji komisja do spraw orzekania o zdolności sportowców do wyczynowego kontynuowania danej dyscypliny pod kierownictwem doktora Drozda wydała wyrok całkowitego zakazu uprawiania sportu przez Andrzeja Wyglendę[2].

Zdobywca 13 medali Drużynowych Mistrzostw Polski. Dziewięciu złotych (1962–1968, 1970, 1972), jednego srebrnego (1961) i trzech brązowych (1969, 1971, 1974).

Siedmiokrotny finalista i sześciokrotny medalista Drużynowych Mistrzostw Świata. Trzy razy zdobył złoto (1965–1966, 1969), raz srebro (1967) i dwa razy brąz (1968, 1971).

Sześciokrotny finalista Indywidualnych Mistrzostw Świata, najlepsze miejsce zajął w 1970 we Wrocławiu, gdzie był ósmy. Nieoficjalny Mistrz Europy z 1967, Mistrz świata par z Rybnika w 1971.

Jedenastokrotny finalista i siedmiokrotny medalista IMP – czterokrotnie złoty (1964, 1968–1969, 1973), dwukrotnie srebrny (1965, 1970) i jednokrotnie brązowy (1971). Dwukrotny brązowy medalista MPPK (1973, 1975).

Pięciokrotny medalista Złotego Kasku – złoty (1964) i czterokrotnie brązowy (1966–1967, 1969–1970). Triumfator Memoriału Alfreda Smoczyka w 1970. Pięciokrotny medalista Pucharu ROW – trzykrotnie złoty (1966, 1968, 1970) i dwukrotnie srebrny (w 1963 i 1964 z drużyną Górnika Rybnik). Dwukrotnie startował w Memoriale Raniszewskiego, raz zdobywając srebro w 1965.

Trener drużyny ROW Rybnik w latach 1978–1985. Zdobył z tym zespołem srebrny medal DMP w 1980. Miał swój wkład w kształtowaniu takich żużlowców jak: Jerzy Wilim, Piotr Pyszny, Grzegorz Szczepanik, Stanisław Kilian, Andrzej Węgrzyk, Jan Nowak, Krystian Fros, Mieszysław Kmieciak, Bronisław Klimowicz, Piotr Brachmański, Ryszard Szymański, Marian Gluecklich czy Antoni Skupień[2].

Osiągnięcia | edytuj kod

Indywidualne Mistrzostwa Świata na Żużlu | edytuj kod

Źródło[2]

Drużynowe Mistrzostwa Świata na Żużlu | edytuj kod

Źródło[4]

Mistrzostwa Świata Par na Żużlu

Źródło[2]

Drużynowe Mistrzostwa Polski – sezon zasadniczy | edytuj kod

W nawiasie miejsce w danej kategorii w danym sezonie (śr/b oraz śr/m – przy założeniu, że zawodnik odjechał minimum 50% spotkań w danym sezonie)

Podsumowanie wyników w najwyższej klasie rozgrywkowej w Polsce w sezonie zasadniczym:

Źródło[3][5][6][7][8][9]

Indywidualne Mistrzostwa Polski na Żużlu | edytuj kod

  • 1963 – Rybnik – 7. miejsce – 9 pkt → wyniki
  • 1964 – Rybnik – 1. miejsce – 14 pkt → wyniki
  • 1965 – Rybnik – 2. miejsce – 14 pkt → wyniki
  • 1966 – Rybnik – 6. miejsce – 9 pkt → wyniki
  • 1967 – Rybnik – 6. miejsce – 8 pkt → wyniki
  • 1968 – Rybnik – 1. miejsce – 14 pkt → wyniki
  • 1969 – Rybnik – 1. miejsce – 14 + 3 pkt → wyniki
  • 1970 – Gorzów Wielkopolski – 2. miejsce – 12 pkt → wyniki
  • 1971 – Rybnik – 3. miejsce – 12 + 3 pkt → wyniki
  • 1972 - Ćwierćfinał - Leszno - 6. miejsce – 9 pkt (nie występuje w półfinale pomimo awansu)
  • 1973 – Rybnik – 1. miejsce – 15 pkt → wyniki
  • 1974 – Gorzów Wielkopolski – 14. miejsce – 2 pkt → wyniki
  • 1975 - Ćwierćfinał - Lublin - 15. miejsce – 2 pkt

Źródło[10][11]

Mistrzostwa Polski Par Klubowych na Żużlu | edytuj kod

  • 1973 – 3. miejsce wyniki
  • 1975 – Leszno – 3. miejsce – 9 pkt (para 19 pkt) → wyniki

Turniej o Złoty Kask | edytuj kod

  • 1964 – 1. miejsce – 65 pkt → wyniki
  • 1965 – 5. miejsce – 62 pkt → wyniki
  • 1966 – 3. miejsce – 52 pkt → wyniki
  • 1967 – 3. miejsce – 61 pkt → wyniki
  • 1968 – 5. miejsce – 55 pkt → wyniki
  • 1969 – 3. miejsce – 60 pkt → wyniki
  • 1970 – 3. miejsce – 68 pkt → wyniki
  • 1971 – 9. miejsce – 40 pkt → wyniki
  • 1973 – 10. miejsce – 51 pkt → wyniki
  • 1975 – 7. miejsce – 48 pkt → wyniki

Memoriał Alfreda Smoczyka w Lesznie | edytuj kod

  • 1963 – 4. miejsce – 8 pkt → wyniki
  • 1970 – 1. miejsce – 15 pkt → wyniki
  • 1974 – 6. miejsce – 11 pkt → wyniki
  • 1975 – 12. miejsce – 5 pkt → wyniki

Puchar ROW | edytuj kod

  • 1961 – Rybnik – 8. miejsce – 5 pkt → wyniki
  • 1962 – Rybnik – 11. miejsce – 2 pkt → wyniki
  • 1963 – Rybnik – 2. miejsce – 9 pkt → wyniki
  • 1964 – Rybnik – 2. miejsce – 2 pkt → wyniki
  • 1966 – Rybnik – 1. miejsce – 15 pkt → wyniki
  • 1967 – Rybnik – 13. miejsce – 1 pkt → wyniki
  • 1968 – Rybnik – 1. miejsce – 14 + 3 pkt → wyniki
  • 1969 – Rybnik – 15. miejsce – 3 pkt → wyniki
  • 1970 – Rybnik – 1. miejsce – 15 pkt → wyniki
  • 1971 – Rybnik – 13. miejsce – 4 pkt → wyniki
  • 1973 – Rybnik – 6. miejsce – 10 pkt → wyniki
  • 1974 – Rybnik – 16. miejsce – 1 pkt → wyniki
  • 1975 – Rybnik – 7. miejsce – 8 pkt → wyniki

Memoriał Zbigniewa Raniszewskiego | edytuj kod

  • 1965 – Bydgoszcz – 2. miejsce – 14 pkt → wyniki
  • 1970 – Bydgoszcz – 5. miejsce – 9 pkt → wyniki

Praca zawodowa | edytuj kod

Uzyskał wykształcenie zasadnicze zawodowe, z zawodu ślusarz. Od 1959 pracował w Rybnickiej Fabryce Wyrobów Metalowych „Huta Silesia”, skąd w 1961 został przeniesiony do Kopalni Węgla Kamiennego „Dębieńsko”, gdzie był ślusarzem do 1971. Potem do 1974 pełnił tę samą funkcję w KWK „Zofiówka”, w latach 1974–1978 w Kopalni Węgla Kamiennego „Pniówek”, a w 1978 został zatrudniony w Kopalni Węgla Kamiennego „Jankowice”.

Działalność polityczna | edytuj kod

Jest pierwszym żużlowcem, który po zakończeniu kariery sportowej został wybrany do polskiego parlamentu. Mandat posła na Sejm IX kadencji sprawował od 13 października 1985 do 5 czerwca 1989.

Odznaczenia | edytuj kod

W 1980 otrzymał Srebrny Krzyż Zasługi.

Przypisy | edytuj kod

  1. Stefan Smołka: Asy żużlowych torów – Antoni Woryna. Leszno: Firma wydawnicza „Danuta”, 2011, s. 388. ISBN 978-83-929223-2-2.
  2. a b c d e Stefan Smołka: Asy Żużlowych Torów Andrzej Wyglenda. Leszno: Firma Wydawnicza „Danuta”, 2007. ISBN 978-83-924670-1-4.
  3. a b Wiesław Dobruszek: Żużlowy leksykon ligowy Tom III (1959–1962). Leszno: Firma Wydawnicza „Danuta”, 2013. ISBN 978-83-63087-20-3.
  4. Wiesław Dobruszek: Drużynowe Mistrzostwa Świata (1959–1978). ISBN 978-83-63087-56-2.
  5. Wiesław Dobruszek: Żużlowy leksykon ligowy Tom IV (1963–1966). Leszno: Firma wydawnicza „Danuta”, 2013. ISBN 978-83-63087-28-9.
  6. Wiesław Dobruszek: Żużlowy Leksykon Ligowy TOM V (1966–1969). 2014. ISBN 978-83-63087-36-4.
  7. Wiesław Dobruszek: Żużlowy Leksykon Ligowy TOM VI (1970–1972). 2015. ISBN 978-83-63087-44-9.
  8. Wiesław Dobruszek: Żużlowy Leksykon Ligowy TOM VII (1973–1975). 2015. ISBN 978-83-63087-60-9.
  9. WiesławW. Dobruszek WiesławW., Żużlowy Leksykon Ligowy Tom VIII (1976-1978), 2016, ISBN 978-83-63087-73-9 .
  10. WiesławW. Dobruszek WiesławW., Żużlowe Mistrzostwa Tom 5 (IMP 1932-1968), 2009, ISSN 978-83-924670-8-3 .
  11. WiesławW. Dobruszek WiesławW., Żużlowe Mistrzostwa Tom VI (IMP 1969-1985), 2010, ISBN 978-83-929223-4-6 .

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andrzej Wyglenda" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy