Andrzej Zagrojski


Andrzej Zagrojski w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Grób Andrzeja Zagrojskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach

Andrzej Jan Zagrojski (Zagroyski) (ur. 8 marca 1888 w Gostyninie, zm. 12 sierpnia 1955) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W lipcu 1919 został wyznaczony na stanowisko dowódcy 2. baterii 4 dywizjonu artylerii konnej. W styczniu 1920 na czele baterii wymaszerował na front wołyński, gdzie dołączył do 4 Brygady Jazdy. 28 maja w walce pod Olszanką został kontuzjowany[1].

W maju 1924 został przeniesiony z Centralnej Szkoły Kawalerii w Grudziądzu do 12 dywizjonu artylerii konnej w Ostrołęce na stanowisko dowódcy dywizjonu[2]. 26 stycznia 1928 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 12. lokatą w korpusie oficerów artylerii[3]. W marcu 1929 został przeniesiony macierzyście do kadry oficerów artylerii z równoczesnym przeniesieniem służbowym na stanowisko rejonowego inspektora koni w Stanisławowie[4]. W styczniu 1931 został przeniesiony z Zapasu Młodych Koni do Komisji Remontowej Nr 2 w Poznaniu na stanowisko przewodniczącego[5][6].

Zmarł 12 sierpnia 1955. Sześć dni później został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach[7] (kwatera A32, rząd 5, grób 12)[8].

Ordery i odznaczenia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Łubieński 1929 ↓, s. 5-6, 12.
  2. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 49 z 16 maja 1924 roku, s. 281.
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 28 stycznia 1928 roku, s. 20.
  4. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 12 marca 1929 roku, s. 91.
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 1 z 28 stycznia 1931 roku, s. 15.
  6. Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 177, 835.
  7. „Życie Warszawy” nr 213, 7 września 1955, s. 4
  8. Miejsce pochówku. [dostęp 2018-09-12].
  9. a b Rocznik Oficerski 1928 ↓, s. 425.
  10. Łubieński 1929 ↓, s. 30.

Bibliografia | edytuj kod

Na podstawie artykułu: "Andrzej Zagrojski" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy