Andy Bown


Andy Bown w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Andy Bown (właśc. Andrew Steven Bown, ur. 27 marca 1946 w Londynie[1]) – angielski muzyk, wyspecjalizowany w grze na keyboardzie i gitarze basowej. Obecnie jest członkiem zespołu Status Quo, gdzie oprócz wymienionych instrumentów gra na harmonijce[1].

Spis treści

Kariera | edytuj kod

Pierwszym zespołem Bowna był The Herd, a po jego rozpadzie spędził dwa lata z grupą Judas Jump. Następnie grał na gitarze w zespole Petera Framptona (którego znał z The Herd), po czym trafił do Status Quo – najpierw jako muzyk sesyjny (od roku 1973), biorąc udział w nagrywaniu albumu Hello!, a potem jako pełnoprawny członek zespołu (od 1976)[1].

W 1980 i 1981 Bown grał na gitarze basowej podczas trasy koncertowej Pink Floyd, wziął też udział w nagrywaniu albumu The Final Cut i solowego albumu Rogera Watersa, The Pros and Cons of Hitch Hiking.

Andy Bown jest współautorem wielu utworów Status Quo, w tym przebojów „Whatever You Want” i „Burning Bridges”[1].

Sprzęt muzyczny | edytuj kod

Podczas koncertów Bown używa pianina Roland RD-100, organów Hammonda C3 i syntezatora Roland D-70, podłączonych do Roland U-220, modułu Vintage Keys i Akai Sampler[1]. Do organów Hammonda podłącza głośnik Leslie[1]. Gitary używane przez Bowna to Fender Telecaster, Gibson Les Paul, semiakustyczna Washburn i akustyczna Takamine[1].

Przypisy | edytuj kod

  1. a b c d e f g Andrew Bown (ang.). [dostęp 2020-11-14]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-01-03)].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Andy Bown" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy