Ani Lorak


Ani Lorak w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ani Lorak (ukr. Ані Лорак), właśc. Karolina Myrosławiwna Kujek (ukr. Кароліна Мирославівна Куєк; ur. 27 września 1978 w Kocmaniu) – ukraińska piosenkarka, autorka tekstów, aktorka i przedsiębiorca.

Zwyciężczyni konkursu Perwocwit1 1992. Od momentu debiutu fonograficznego w 1995 wydała łącznie 11 albumów studyjnych: Choczu letat´ (1996)[1], Ja wiernus´ (1998)[2], www.anilorak.com (2000)[3] i Tam, de ty je... (2001)[4], Ani Lorak (2004)[5], Smile (2005)[6], Rozkaży (2006)[7], 15 (2007)[8], Sołnce (2009), Zażygaj sierdce (2013)[9] i Razwie ty lubił (2016)[10], a także epkę pt. Shady Lady (2008)[11].

Laureatka drugiego miejsca dla Ukrainy w 53. Konkursie Piosenki Eurowizji (2008).

Spis treści

Kariera muzyczna | edytuj kod

Zaczęła śpiewać w wieku czterech lat. Występowała w różnych szkolnych konkursach. W 1992 wygrała konkurs muzyczny Perwocwit, podczas którego poznała swojego przyszłego producenta, Jurija Fałesę. Mając 14 lat, podpisała pierwszy profesjonalny kontrakt. Po udziale w koncercie w telewizyjnym programie Morning Star w Moskwie przeprowadziła się do Kijowa. W 2004 była brana pod uwagę przy wyborze na reprezentantkę Ukrainy podczas 49. Konkursu Piosenki Eurowizji[12]. W 2008 została ogłoszona reprezentantką kraju z piosenką „Shady Lady” w 53. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Belgradzie. W finale konkursu zajęła drugie miejsce. W sierpniu otrzymała tytuł Ludowego Artysty Ukrainy z ramienia prezydenta Ukrainy, Wiktora Juszczenki[13]. W 2009 wystąpiła jako gość muzyczny w finale 7. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci w Kijowie, którego była współprowadzącą.

Działalność pozamuzyczna | edytuj kod

W 2004 została ambasadorką Ukrainy z ramienia ONZ w akcji promowania badań przeciwko HIV i AIDS.

Była trenerką w czwartej edycji ukraińskiego programu typu talent show Hołos krajiny (2014) i siódmej edycji rosyjskiego odpowiednika formatu, Gołos (2018–2019).

Dyskografia | edytuj kod

Albumy studyjne
  • Choczu letat´ (ros. Хочу летать, 1996)
  • Ja wiernus´ (ros. Я вернусь, 1998)
  • www.anilorak.com (2000)
  • Tam, de ty je... (ukr. Там, де ти є..., 2001)
  • Ani Lorak (ukr. Ані Лорак, 2004)
  • Smile (2005)
  • Rozkaży (ukr. Розкажи, 2006)
  • 15 (2007)
  • Sołnce (ros. Солнце, 2009)
  • Zażygaj sierdce (ros. Зажигай сердце, 2013)
  • Razwie ty lubił (ros. Разве ты любил, 2016)
Minialbumy (EP)
  • Shady Lady (2008)
Albumy z remiksami
  • Mrij pro mene (ukr. Мрій про мене, 2003)

Przypisy | edytuj kod

  1. Ани Лорак* ‎– Хочу Летать (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  2. Ани Лорак* ‎– Я Вернусь (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  3. Ані Лорак ‎– www.anilorak.com (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  4. Ані Лорак ‎– Там, Де Ти Є (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  5. Ані Лорак ‎– Ані Лорак (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  6. Ani Lorak* ‎– Smile (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  7. Ані Лорак ‎– Розкажи... (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  8. Ані Лорак ‎– 15 (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  9. Ани Лорак* ‎– Зажигай Сердце (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  10. Ани Лорак* ‎– Разве Ты Любил... (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  11. Ani Lorak* ‎– Shady Lady (ang.). discogs.com. [dostęp 2017-10-14].
  12. Julia Ostromogilska: Ukraine 2005: to pass the floor (ang.). W: ESC Today [on-line]. www.esctoday.com, 2004-07-07. [dostęp 2014-12-13].
  13. Ющенко присвоил Ани Лорак на пару с Киркоровым звание народных артистов Украины (ros.). censor.net.ua/, 2008-05-30. [dostęp 2016-08-06].

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Ani Lorak" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy