Anna Kramarczyk


Anna Kramarczyk w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Anna Kramarczyk (ur. 8 marca 1950 w Gryfowie Śląskim) – polska aktorka teatru lalek oraz pedagog, od roku 1976 związana z Wrocławskim Teatrem Lalek. Profesor na Wydziale Lalkarskim Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie, filia we Wrocławiu.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

Ukończyła studia na Wydziale Lalkarskim wrocławskiej filii Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie (1976). Jeszcze przed rozpoczęciem studiów występowała w Teatrze Misterium, grając w adaptacji Bram raju J. Andrzejewskiego oraz w Studenckim Teatrze Kalambur[1].

Od roku 1976 pracuje we Wrocławskim Teatrze Lalek[2]. Zadebiutowała w przedstawieniu O krasnoludkach i sierotce Marysi M. Konopnickiej w reżyserii S. Stapfa. Grała następnie w wielu spektaklach dla dzieci, m.in. w Królowej Śniegu (1977), Iliadzie (1979), Baśni o pięknej Parysadzie (1981), Porwaniu w Tiutiurlistanie (1989), Historii o Ptaku Cis (1993), Prometeuszu (1998), Czarodziejskim krzesiwie (1999), Baśni o biednym Jasiu (2000). Spektakle te pokazywano na festiwalach w Polsce, a także w Japonii, Rosji, Niemczech, Belgii, Czechach i na Litwie[3]. Za rolę w przedstawieniu Dokąd pędzisz, koniku? otrzymała Nagrodę Aktorską na VI Biennale Sztuki dla Dziecka IX Przeglądu Teatrów dla Dzieci w Poznaniu w roku 1984[4]. W 1989 r. przyznano jej wrocławską nagrodę „Złota Pacynka”[5], a w roku 2005 zwyciężyła w plebiscycie popularności organizowanym przez Wrocławskie Centrum Twórczości Dziecka i „Gazetę Wyborczą”[6].

Brała również udział w spektaklach Sceny dla Dorosłych WTL: Gyubal Wahazar S.I. Witkiewicza (1987) oraz Faust J.W. Goethego (1989). Przedstawienia te, reżyserowane przez Wiesława Hejnę ze scenografią Jadwigi Mydlarskiej-Kowal[7] prezentowano i nagradzano na licznych polskich i zagranicznych festiwalach (m.in. w Niemczech, Szwajcarii, Danii, Włoszech, Chorwacji oraz Kanadzie)[3].

Przygotowała trzy monodramy, które spotkały się z uznaniem krytyki teatralnej[8]. W roku 2002 powstała Calineczka według H.Ch. Andersena w reż. W. Hejny, nagrodzona na II Festiwalu Teatrów Lalek „Katowice - Dzieciom” (2003) i na 43. Międzynarodowych Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora (2009)[9]. Następnie zagrała w 2006 r. sztukę E. Brylla Słowik w reżyserii A. Maksymiaka. Zdobyła za nią nagrody na 40. Międzynarodowych Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora (2006), XIX MFT „Walizka” (Łomża 2006), 23. Ogólnopolskim Festiwalu Teatrów Lalek w Opolu (2006) oraz na V Międzynarodowym Festiwalu Solistów Lalkarzy w Łodzi (2007)[4]. W roku 2014 odbyła się premiera opartego na wykorzystaniu technik multimedialnych monodramu Plama według scenariusza i w reżyserii M. Majewskiej[10], za który otrzymała nagrodę na 48. edycji Wrostja (2014)[11].

Wystąpiła w kilku rolach filmowych i telewizyjnych, m.in. w filmie Komornik (2005) w reż. F. Falka, serialach telewizyjnych: Biuro kryminalne, Tango z aniołem, Licencja na wychowanie, Pierwsza miłość[12]. Użyczyła swojego głosu w dubbingach filmów: Terra, Pana Magorium cudowne emporium, Sklep dla samobójców, seriali animowanych: Opowieści biblijne, Kropelka - przygody z wodą, Sekretny świat misia Beniamina, Łowcy smoków oraz gier komputerowych.

W latach 1992-2008 prowadziła wspólnie z Krzysztofem Grębskim prywatny lalkowy teatr edukacyjny „Kram”[1].

Od roku 1977 zajmuje się również pracą pedagogiczną w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie (filia we Wrocławiu). Ukończyła dodatkowo Podyplomowe Studia Logopedyczne na Uniwersytecie Wrocławskim (1996), a także Polsko-Amerykańskie Studium Komunikacji Społecznej przy Politechnice Wrocławskiej (2000)[13]. W latach 2002-2008 przez dwie kadencje sprawowała funkcję prodziekana, a w latach 2008-2012 była dziekanem Wydziału Lalkarskiego PWST. W roku 2014 otrzymała tytuł profesora sztuk teatralnych[14].

Została wyróżniona odznaczeniem „Zasłużony Działacz Kultury” (1986). Przyznano jej także Brązowy (1989), Srebrny (2005)[15] oraz Złoty Krzyż Zasługi (2016)[16].

Wybrane role teatralne | edytuj kod

  • M. Konopnicka, O krasnoludkach i sierotce Marysi, reż. S. Stapf, rola: Krasnoludek, Wrocławski Teatr Lalek, 1976
  • J. Szwarc (wg H. Ch. Andersena), Królowa śniegu, rola: Królowa śniegu, reż. W. Wieczorkiewicz, rola: Królowa śniegu, Wrocławski Teatr Lalek, 1977
  • Homer, Iliada, reż. K. Braun, Wrocławski Teatr Lalek, 1979
  • B. Leśmian, Baśń o pięknej Parysadzie, reż. E. Dobraczyński, rola: Księżniczka Parysada, Wrocławski Teatr Lalek, 1981
  • R. Moskova, Dokąd pędzisz, koniku?, reż. W. Wieczorkiewicz, rola: Jarmarczna Szkapa, Wrocławski Teatr Lalek, 1983
  • O. Preussler, Malutka czarownica, reż. A. Proszkowska, rola: Czarownica, Wrocławski Teatr Lalek, 1985
  • S.I. Witkiewicz, Gyubal Wahazar, reż. W. Hejno, role: Baba, Ojciec Pungenty, Wrocławski Teatr Lalek, 1986
  • J.W. Goethe, Faust, reż. W. Hejno, role: Koczkodan, Bieda, Lemur, Wrocławski Teatr Lalek, 1989
  • W. Żukrowski, Porwanie w Tiutiurlistanie, reż. B. Nauka, rola: Cyganka, Wrocławski Teatr Lalek, 1989
  • B. Svanton, I. Borde-Klein, Księżniczka i klown, reż. A. Maksymiak, rola: Klown, Wrocławski Teatr Lalek, 1991
  • J. Kulmowa, Historia o ptaku Cis, reż. A. Maksymiak, rola: Doremus, Wrocławski Teatr Lalek, 1993
  • K. Makuszyński, Krawiec Niteczka, reż. W. Hejno, rola: Cyganka, Wrocławski Teatr Lalek, 1994
  • R. Bloss, K. Kopka, Jadwiga ze Śląska, reż. W. Hejno, rola: Wisielec, Wrocławski Teatr Lalek, 1996
  • D. Müller, Prometeusz, reż. W. Hejno, rola: Pandora, Wrocławski Teatr Lalek, 1998
  • J. Bielunas (wg H. Ch. Andersena), Czarodziejskie krzesiwo, reż. J. Bielunas, rola: Karczmarka, Wrocławski Teatr Lalek, 1999
  • K. Dworakowski, B. Pejcz, Baśń o biednym Jasiu, reż. B. Pejcz, rola: Lwica, Wrocławski Teatr Lalek, 2000
  • A. Zaskórska (wg H. Ch. Andersena), Calineczka, reż. W. Hejno, monodram, Wrocławski Teatr Lalek, 2002
  • E. Bryll, Słowik, reż. A. Maksymiak, monodram, Wrocławski Teatr Lalek, 2006
  • M. Majewska, Plama, reż. M. Majewska, monodram, Wrocławski Teatr Lalek, 2014
  • T. Man, Zostań moim przyjacielem, reż. K. Grębski, Wrocławski Teatr Lalek, 2017

Polski dubbing | edytuj kod

Filmy | edytuj kod

  • Terra, 2007
  • Pana Magorium cudowne emporium, 2007
  • Sklep dla samobójców, 2013

Seriale | edytuj kod

  • Opowieści biblijne (pierwsza wersja), 1988-2005
  • Kropelka - przygody z wodą, 2002
  • Sekretny świat misia Beniamina, 2003-2006
  • Łowcy smoków, 2004

Gry | edytuj kod

  • Gabi poznaje świat, 2002
  • Komputerowa Gratka / Papatka z Tęczowej Polanki, 2003-2012

Przypisy | edytuj kod

  1. a b Anna Kramarczyk. Moje pierwsze 40 lat. W: red. K. Krajewska: Nasze pierwsze 70 lat. Wrocław: WTL, 2016, s. 62-75. ISBN 978-83-902353-7-0.
  2. Anna Kramarczyk – kariera zawodowa. e-teatr. [dostęp 2016-11-23].
  3. a b H. Jurkowski: Wrocławski Teatr Lalek. W: red. M. Lubieniecka: Lalki i my. Wrocław: WTL, 2002, s. 68-82, 88-95. ISBN 83-902353-3-1.Sprawdź autora rozdziału:1.
  4. a b Anna Kramarczyk. Wrocławski Teatr Lalek. [dostęp 2018-02-14].
  5. (mak). „Złota Pacynka” dla pracowników artystycznych teatrów lalek (1989). „Gazeta Robotnicza”. nr 77, s. 1-2, 1989. 
  6. (mis). Anna Kramarczyk. „Gazeta Wyborcza – Wrocław”. nr 75, s. 7, 31.03.2005. 
  7. red. W. Hejno: Fenomen władzy. Wrocław: WTL, 1994. ISBN 83-902353-0-7.
  8. Program Wrostja 2014. Wrostja, 2014. s. 17. [dostęp 2018-11-29].
  9. Anna Kramarczyk – nagrody. e-teatr. [dostęp 2016-11-23].
  10. M. Kocur: Nowy teatr dla dzieci. teatralny.pl, 6.06.2014. [dostęp 2016-11-23].
  11. 49.Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora 2015. Wrostja, 2015. s. 26. [dostęp 2018-11-29].
  12. Anna Kramarczyk. filmpolski.pl. [dostęp 2016-11-23].
  13. Prof. Anna Kramarczyk. PWST Wrocław. [dostęp 2016-11-23].
  14. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 czerwca 2014 r. nr 115-11-14 w sprawie nadania tytułu profesora. M.P. 2014 poz. 715. [dostęp 2016-11-23].
  15. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 23 września 2005 r. o nadaniu odznaczeń.. M.P. 2005 nr 77 poz. 1073. [dostęp 2016-11-23].
  16. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 lutego 2016 r. o nadaniu odznaczeń. M.P. 2016 poz. 363. [dostęp 2016-11-23].

Bibliografia | edytuj kod

Linki zewnętrzne | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Anna Kramarczyk" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy