Anna Nehrebecka


Anna Nehrebecka w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania Odcisk dłoni w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach

Anna Teresa Nehrebecka-Byczewska z domu Wojciechowska (ur. 16 grudnia 1947 w Bytomiu) – polska aktorka teatralna i filmowa, od 2010 radna Rady m.st. Warszawy, laureatka Orła za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Chce się żyć.

Spis treści

Życiorys | edytuj kod

W 1969 ukończyła studia w warszawskiej PWST, debiutowała w filmie w 1967. W 1969 została aktorką Teatru Polskiego w Warszawie. Zagrała liczne role teatralne, filmowe i telewizyjne zarówno z repertuaru klasycznego, jak i współczesnego. Tworzyła programy poetycko-recytatorskie w radiu i telewizji. Cykl ten zapoczątkowany został w latach 70., zawierał m.in. poezje Stanisława Balińskiego, Zofii Bohdanowiczowej, Ryszarda Kiersnowskiego, Beaty Obertyńskiej.

Występowała w okresie stanu wojennego w kościołach i domach prywatnych. Miała koncerty poetyckie w Europie, Australii, Nowej Zelandii i w USA.

Grała w filmach zrealizowanych we Francji i na Węgrzech. Wystąpiła także w albańskim filmie Kujtima Çashku Pułkownik Bunkier, w którym zagrała jedną z głównych ról – polską żonę albańskiego oficera.

Była członkinią komitetu poparcia Bronisława Komorowskiego przed wyborami prezydenckimi w 2010 i w 2015[1][2]. W 2010 uzyskała mandat radnej miasta Warszawy z ramienia Platformy Obywatelskiej[3], w 2014 i 2018 z powodzeniem ubiegała się o reelekcję[4][5].

Życie prywatne | edytuj kod

Mężem Anny Nehrebeckiej jest dyplomata Iwo Byczewski. Ma dwójkę dzieci.

Odznaczenia i nagrody | edytuj kod

W 1975 otrzymała Złoty Krzyż Zasługi, a 1988 odznakę Zasłużony Działacz Kultury, zaś w 1994 honorową odznakę Polskiego Związku Niewidomych. W 1978 przewodniczący Komitetu do Spraw Radia i Telewizji przyznał jej nagrodę za współudział artystyczny i wybitne wykonawstwo w programach politycznych Polskiego Radia.

W 2007 prezydent RP Lech Kaczyński, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za zaangażowanie w walkę o wolność słowa i wolne media, za osiągnięcia w podejmowanej z pożytkiem dla kraju pracy zawodowej i społecznej, odznaczył ją Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[6]. Uroczystość dekoracji odbyła się 10 grudnia 2007 w Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego[7]. W tym samym roku minister kultury i dziedzictwa narodowego Bogdan Zdrojewski nadał jej Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”[8].

W 2013 rada miejska Ostrowa Wielkopolskiego nadała jej tytuł honorowego obywatela miasta[9].

W 2015 prezydent Albanii Bujar Nishani wręczył jej Order Naima Frashëriego za wybitne osiągnięcia artystyczne[10].

Filmografia | edytuj kod

Przypisy | edytuj kod

  1. Komitet poparcia Bronisława Komorowskiego. onet.pl, 16 maja 2010. [dostęp 2015-03-15].
  2. Kto wszedł do komitetu poparcia Komorowskiego. dziennik.pl, 15 marca 2015. [dostęp 2015-03-15].
  3. Serwis PKW – Wybory 2010. [dostęp 2012-11-28].
  4. Platforma Obywatelska w Warszawie może rządzić samodzielnie. tvn24.pl, 21 listopada 2014. [dostęp 2014-11-22].
  5. Serwis PKW – Wybory 2018. [dostęp 2018-10-24].
  6. M.P. z 2008 r. nr 31, poz. 273 – pkt 21.
  7. Prezydent RP odznaczył bohaterów stanu wojennego oraz działaczy ruchu „Polsko-Czesko-Słowackiej Solidarności”. prezydent.pl, 10 grudnia 2007. [dostęp 2012-11-28].
  8. Medale zasłużony kulturze „Gloria Artis” dla wybitnych polskich artystów. mkidn.gov.pl, 14 grudnia 2007. [dostęp 2012-11-28].
  9. Notki biograficzne: Anna Nehrebecka. Urząd Miejski w Ostrowie Wielkopolskim. [dostęp 2019-07-17].
  10. Odznaczenie Pani Anny Nehrebeckiej-Byczewskiej przez Prezydenta Albanii Bujara Nishani. msz.gov.pl, 30 czerwca 2015. [dostęp 2015-07-07].

Bibliografia | edytuj kod

Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "Anna Nehrebecka" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy