António Ferreira


António Ferreira w encyklopedii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

António Ferreira (ur. 1528, zm. 29 listopada 1569) – portugalski poeta i dramaturg, propagator i teoretyk klasycyzmu w Portugalii[1].

Był uczniem Francisca de Sá de Miranda i propagatorem idei Odrodzenia. Wprowadził do portugalskiej literatury odę. Nazywano go „Portugalskim Horacym”. Był autorem licznych sonetów[2], elegii, epigramatów (Poemas lusitanos 1598). Napisał narodową tragedię Castro (1550, wydanie 1587) o Inês de Castro, kochance i żonie infanta portugalskiego Pedra, która zainaugurowała klasyczną tragedię w literaturze portugalskiej. Był też autorem komedii Bristo (1552).

Przypisy | edytuj kod

  1. JulianJ. Maślanka JulianJ. (red.), Słownik pisarzy świata, Kraków: Krakowskie Wydawnictwo Naukowe, 2008, s. 282, ISBN 978-83-7435-795-1 .
  2. Tłumaczenia na angielski można odnaleźć w antologii Lusitania illustrata. Notices on the history, antiquities, literature &c, by John Adamson, Newcastle on Tyne 1842, s. 5–7.

Bibliografia | edytuj kod

  • Pisarze świata. Słownik encyklopedyczny, wyd. PWN, 1999
Kontrola autorytatywna (osoba):
Na podstawie artykułu: "António Ferreira" pochodzącego z Wikipedii
OryginałEdytujHistoria i autorzy